General Dynamics F 16 Fighting Falcon1 Dossier

Karel VervoortKAREL VERVOORT – Het Algemeen Nederlands Verbond organiseerde samen met de Vlaamse vredesbeweging een conferentie met als thema: Veiligheid en defensie in tijden van terreur, een gedeelde bekommernis van de Nederlanden. Een historisch overzicht en analyse van de huidige problematiek.

 

 

De oorlogvoering tot en met Wereldoorlog I (WO I)

Evolutie oorlogvoering Tot WO I

 Dit is het schema van een oorlog VOOR het bestaan van de luchtmachten

 

Als men een vijand (land; alliantie) wil verplichten zijn wil te ondergaan of zijn land open te stellen voor hen, kan men niet anders dan zich te keren tegen zijn strijdkrachten, omdat zowel de volkswil, of het potentieel om oorlog te voeren, niet rechtstreeks kan vernietigd worden. De enige andere manier is een totale blokkade of embargo, maar dat soort acties is nooit écht succesvol geweest zonder de eerste.

 

Vandaar dat in deze periode grote staande legers op de been gebracht worden, met mobiliseerbare eenheden, ontplooid langs de nationale grenzen, en sterke zeestrijdkrachten.(enkel de “groten” en hier zien we het begin van strategische strijdkrachten die de “continentale mogendheden” met massalegers landmacht zullen voorbijsteken)

 

 Evolutie oorlogvoering WO II

Het voorbeeld van de eerste wereldoorlog, met enorme legers, en de eigenaardige strategie om Parijs in te nemen – zoals in 1870 – en zo het politiek gezag in Frankrijk onder controle te krijgen. Toen dit mislukte kregen we 4 jaar loopgravenoorlog, met miljoenen militaire doden. Maar om dat te kunnen doorbreken werden niet alleen moderne wapens zoals tanks en mostaardgas ontwikkeld, maar gebeurde ook gans de ontwikkeling van het luchtwapen dat zou toelaten om een nieuw soort oorlog in te voeren tijdens de Tweede Wereldoorlog, met 3D strijdkrachten, veel mobieler, en veel vernietigender voor militairen EN burgers.

 

België is neutraal tot de Duitse inval hen doet aansluiten bij de geallieerden. België had een enorm landleger, met zelfs redelijke bewapening. Tijdens de oorlog hebben ook wij de luchtmacht ontwikkeld, maar alleen i.f.v. het grondgevecht. Enkel Engeland en Duitsland beginnen met de ontwikkeling van strategisch gerichte luchtmachtcomponenten (bommenwerpers, zeppelins)

 

Toestand WO II

Evolutie oorlogvoering WO II 

Door invoering van het 3D potentieel van het luchtwapen kan men ineens de volkswil zélf aanvallen (theorie van Douhet) of zijn industrieel/militair complex dat hem toelaat de oorlog te voeren (de Seversky; Mitchell).

 

Het uitschakelen van de volkswil om de oorlog te stoppen via hun vertegenwoordigers mislukt jammerlijk, wegens

 

  • De weerstand van het volk onder die bombardementen slechts toeneemt

  • De vertegenwoordigers van het volk in dit geval helemaal niet de volkswil uitvoeren (noch onder keizers of dictators, en zelfs niet in een democratie…..

 

Nu zou men dergelijke bombardementen zeker rangschikken als oorlogsmisdaden, onafhankelijk van het feit dat de Duitsers er als eersten mee begonnen in Guernica (Spaanse burgeroorlog) en met de bombardementen van bvb Rotterdam in NL in 1940.

 

Het uitschakelen van het militair industrieel complex lukt slechts gedeeltelijk:

 

  • Door het gebrek aan nauwkeurigheid van de gebruikte vliegtuigen

  • Door het ondergronds gaan van de wapenfabrieken

Daarom wordt het accent bijkomend gelegd op de vernietiging van oppervlaktetransporten hetgeen wel veel succes had.

 

Het geheel mislukt bovendien door de dictators (Hitler en Mussolini) helemaal niet de wil van het volk uitvoeren, maar hun eigen ambities proberen waar te maken tegen de belangen van hun eigen volk in; en de militairen die er niet in slagen om de ambities van die dictators te stoppen. Integendeel, “Befehl ist Befehl”.

 

Fundamenteel is het verschil dus dat men niet meer eerst de vijandelijke krijgsmacht moet uitschakelen om de wil en het potentieel te raken. Fundamenteel is ook dat men de burgers zélf als doelwit ziet, en dit verklaart mee het hoog aantal burgerdoden.

 

België is neutraal bij het begin van de oorlog, en draagt bij tot alle componenten van de strijdkrachten, behalve strategische middelen.

 

De Koude Oorlog

Evolutie oorlogvoering Koude oorlog 

Sinds de tweede wereldoorlog stellen we vast dat we

 

  • Staande coalities krijgen met staande legers in een permanente staat van paraatheid met NATO en het WARSCHAU Pact.

  • Nieuwe middelen met nucleaire wapens, in het begin alleen voor strategische oorlogvoering en zuivere ontrading; daarna zelfs voor tactische ontrading , en verschrikkelijk genoeg, zélfs voor GEBRUIK op het slagveld.

Maar ook nieuwe middelen met immense strategische arsenalen van ICBM’s op land en onder zee. En een langzaam toenemend ruimtesegment voor intelligence collection, command and control, en zelfs het potentieel van ruimtewapens.

 

Het resultaat is een redelijk stabiele Koude Oorlog periode tot 1990, waarin enkel relatief kleine regionale oorlogen en burgeroorlogen, onder controle van de “groten” worden beperkt. Maar waar weer eens nieuwe middelen worden uitgetest die leiden tot ontwikkelingen die we nu overal zien: precisiewapens; nachtzichtapparatuur voor alle wapensystemen inclusief de infanterist.

 

België neemt deel aan deze staande NATO coalitie met een volledig Legercorps dat bovendien in Duitsland gestationeerd wordt, maar ook in de luchtafweergordels met NIKE en HAWK raketten en 144 aan NATO toegekende gevechtsvliegtuigen (op ongeveer 300 vliegtuigen in het totaal voor de Belgische Luchtmacht). En een stevige Marine met mijnenvegers, logistieke steunschepen en vier kleine fregatten.

 

In tegenstelling met vroeger is België dus niet meer neutraal, en verdedigt niet meer zijn eigen grondgebied of luchtruim, maar wel de “NATO area”.

 

Vanaf 1963 neemt België ook deel aan de tactische nucleaire opdracht.

 

Het Conflictenspectrum

Evolutie oorlogvoering 

 

Nog eventjes een overzicht over het totaalbeeld van het volledig Conflictenspectrum, met in ordinaat de “geweldintensiteit” en in abscis een theoretische ontwikkeling van de oorlogsopties, van een economisch over een beperkt conventioneel conflict tot een veralgemeend regionaal conflict, vb. Midden-Oosten of Europa of Noord-Afrika.

 

Er zit een enorme drempel in met een overgang van “ontrading” met nucleair wapens tot “gebruik” van nucleaire wapens, van tactische tot strategische. Gans dat nucleaire ontsnapt ons, en zelfs gans Europa behalve Frankrijk dat zijn eigen wapens én lanceermiddelen ontwikkelt. Dit geeft de EERSTE grote specialisatie op schaal van NATO, want hiervoor ontwikkelt de USA ook alle andere middelen hiervoor: Command, control and intelligence via gespecialiseerde vliegtuigen en ruimtesystemen.

 

Tijdens de Koude Oorlog heeft België deelgenomen aan de zgn nucleaire slagveldwapens met vliegtuigen, artillerie granaten en nucleaire mijnen. Het verschrikkelijke hieraan is dat ik ontdekt heb dat de Amerikanen, zonder het officieel te zeggen, wel degelijk dachten en denken aan de mogelijkheid van een “beperkt nucleair conflict” en voor hen betekende dat “beperkt tot Europa, en de Europese landen van het Warchau Pact”. Het is te gek dat ze dit konden doen toen, maar is dus nu helemaal onaanvaardbaar. Nucleaire wapens zijn en moeten “onbruikbaar” blijven.

 

Tenzij door landen die ze hebben, en voor hun eigen ontrading. Ontrading voor anderen in tegenstelling met hetgeen nu gebeurt door onze voortdurende medewerking met dit principe, is in de werkelijkheid waardeloos. Wie gaan WIJ nu wel ontraden? Rusland, China, Noord Korea, Iran straks, en ook Saoedi Arabië?

 

Ik zie persoonlijk dan ook niet in waarom we dit verder doen. Vergeet niet dat

 

ONTRADING = [Wapens hebben] x [goede werking in geval van gebruik] x [de wil om deze wapens te gebruiken in een conflict]

 

Vermits het een vermenigvuldiging is, is elke factor die nul is aanleiding tot NUL ontrading.

 

Na de Koude Oorlog

 

Na de Koude Oorlog verandert de toestand voortdurend. NATO treedt als coalitie BUITEN het vroegere NATO gebied, in het begin alleen voor Peacekeeping operaties, later Peace Enforcement operaties (onder UN mandaat of in onderaanneming van de UN) en dan regelrechte regionale conflicten met twijfelachtig UN mandaten.

 

Coalities worden door voornamelijk de Verenigde Staten opgezet om HUN buitenlandse politiek te voeren, ook met militaire middelen (denk maar aan de 2e Golfoorlog). De medestanders worden dikwijls legaal decor om hun objectieven te camoufleren.

 

Europa is in deze een kieken zonder kop: géén buitenlandse politiek; géén consensus over serieuze zaken, maar individuele en kleine landen worden wel door zowel USA als EU onder druk gezet om “avontuurlijke operaties” op te zetten. I.p.v. een Europese verdediging, waarin we zoals vroeger in het NATO gebied een stabiele gemeenschappelijke land-, lucht- en zeemacht kunnen samenstellen voor de gemeenschappelijke verdediging, worden we nu individueel meegesleurd in AD HOC coalities van de “willing”.

 

Ondertussen hebben alle landen, maar de kleine waarschijnlijk nog het meest, het zgn vredesdividend opgestreken en opgesoupeerd zonder te willen inzien dat we nu, naast de gemeenschappelijke verdediging van de 28 Europese landen tegen buitenlandse en binnenlandse vijanden in het NATO gebied zoals vroeger, nu ook nog gedwongen worden om deel te nemen aan deze ad hoc coalities. En voor beide opdrachten hebben we ondertussen nog steeds een redelijk klassieke structuur van samenstelling van machten of componenten. Waar dit soort operaties inderdaad dit zou vragen voor de defensie van Europa aan de Oostgrens, maar “capaciteiten packages” gevraagd worden voor de andere. Bovendien, waar het vroeger bijna vaste kosten waren voor werking, waaronder bvb munitie en brandstof, krijgen we nu de exorbitante facturen van operaties ver buiten Europa. Bovendien worden we daarvoor slechts in zéér beperkte kring voor gewaardeerd en beloond. Omdat men nominatieve waarden hanteert en geen kwalitatieve waarden. Maar o wee als ge niet meedoet!

 

Regime Change

Daar waar in vorige oorlogen, tot en met de Eerste Golfoorlog, nog niet écht getracht werd om een dictator of dictatoriaal regime militair te onthoofden om conflicten te stoppen is dit nu ook veranderd. Men viseert nu de kop zelf en men voelt heel duidelijk aan dat “regime change” dikwijls het doel is, zonder het officieel te erkennen.

 

Dit kan echter rationeel gebeuren zoals met de eenmaking van Duitsland (allen boven de graad van LtKol werd naar huis gezonden als “niet bekeerbaar”) met het in plaats laten van ten minste het middenkader in de staatsorganisatie, het leger, de industrie enz. Niet dus zoals de Amerikanen NA de Tweede Golfoorlog waar ze iedereen naar huis stuurden. Resultaat: georganiseerde chaos. Dictator weg, maar de hogere Baath partij leiders, en de soennitische officieren en soldaten zijn mee de basis geworden van IS en Al Quaida in de regio. Te samen met de wapens die “in de natuur verdwenen zijn”.

 

Idem voor het wegblazen van de dictator in Libië, zonder de oprichting van de nieuwe structuur te willen of zelfs maar te kunnen begeleiden. En we komen tot de dramatische conclusie dat onze militaire operaties bijna feilloos verlopen zijn maar zonder exit strategie van de internationale of US organisaties is het geheel een drama voor vooral Europa dat o.a. daaraan de vluchtelingen crisis te danken heeft evenals nu de spanningen met een weerbarstige NATO geallieerde, Turkije die snel evolueert naar een theocratisch en anti-democratisch regime. Eveneens met de fundamenten van de EU zelf, nl de vrijheid van personen en goederen. De interventies van de Belgische Luchtmacht hierin zijn, na internationale interventies in UN verband, militair ongelooflijk goed geleid en uitgevoerd. Maar ze hebben mee geleid tot de chaos nu te wijten aan het totaal gebrek van EU en US leadership en aan een goede buitenlandse politiek.

 

Buitenlandse politiek: Wat is dat?

En nu moeten we als België een herstructurering invoeren, en voorzien hoe we welke bijdrage gaan leveren aan UN, NATO, EU, en onze eigen binnenlandse veiligheid, zonder dat er een EU buitenlandse politiek is, en zeker geen over landsverdediging van de EU. En dus moeten we maar zélf oordelen over wat we best kunnen ter beschikking stellen van al die mogelijke scenario’s , en met een begroting die jarenlang het middel was om de enorme gaten in onze staatsbegroting te helpen dichten.? Good luck

 

Ik heb dus begrip voor de huidige minister van Defensie, of moet ik nu zeggen Minister van Belgische Europaverdediging in de Wereld? Ondanks het feit dat de N-VA in haar kiesprogramma gesteld had dat zij de begroting van landsverdediging ging sparen en onze krijgsmacht terug op niveau zou brengen, zijn zij toch maar begonnen met een reusachtige besparing van 1,5 miljard Euro in … de begroting van Defensie. Maar geen nood, deze minister heeft nu wel degelijk een strategisch plan, en 9,5 miljard Euro om te investeren … tijdens voornamelijk de volgende regering. De Minister heeft duidelijk nood aan een tweede termijn net zoals zijn laatste twee voorgangers om dit programma uit te voeren.

 

Ter zake

Maar nu ter zake. Gezien voorgaande onwezenlijke onzekerheden, zit er maar één zaak op: enkel investeren in SNEL INZETBARE, en OPERATIONEEL BESLISSENDE inzetbare “capaciteiten”, vertaald door de minister in “inzetbare dimensies in de drie klassieke machten” en dat geeft het strategisch plan ook aan. Ik zou zeggen zéér goed. En we stellen dus zeker niet de vervanging in vraag van de F16 en het behoud van een degelijke luchtcapaciteit. Integendeel vinden we het aantal te klein, en onder de minimum leefbaarheidsdrempel.

 

Maar ondertussen verzuipen we in een ander probleem: het terrorisme dat bij ons en de buurlanden het binnenland onveilig komt maken

 

Gevechtsvliegtuigen

Ik heb dus ook kennis genomen van het plan om een nieuw korps op te richten hiervoor, met o.a. militairen die op die manier kunnen afgevoerd worden waarschijnlijk van de begroting van Defensie naar die van binnenlandse zaken en politie dus. Hopelijk krijgen we er nu nog geen bijkomende partij bij in de politie-oorlogjes die theoretisch verdwenen waren met de vroegere herstructurering van de politiediensten in België. Maar nodig zal het zijn, want vroeger hadden we territoriale eenheden, maar die zijn ondertussen weg gestructureerd.

 

We gaan nieuwe gevechtsvliegtuigen krijgen: 34, niet ergens tussen 30 en 50, neen, 34 juist. En dan maar volhouden dat er niet beslist werd op welke kost die “precies 34” dan wel gebaseerd zijn, vooral niet als Kol Van Pee in Commissie Defensie dan nog berekeningen van de werkingskosten na de komma vermeld … Niet slim!

 

Herinnert u zich de fanfare voorop in het bos????

 

Vlaanderen

Wat écht zal tellen voor deze regering is niet zozeer de operationele keuze, maar hoe ze al die miljarden gaat uitgeven zonder dat men vervalt in de slechte aspecten van het F16 programma van 1975,waarin Vlaanderen zoals altijd het grootste bedrag van de rekening betaalde, maar al de lusten gingen naar de Waals-Brusselse luchtvaartindustrie. Ik kan de Minister nu reeds zeggen dat hijzelf, en de regering, door Vlaanderen hierop zal afgerekend worden als dit slecht afloopt. En dat zonder me uit te spreken over de keuze zelf. Dit geldt trouwens voor ALLE kandidaten

 

Ook zal dezelfde soort afrekening gebeuren met de andere aspecten. Onder Delcroix, werden alle grote herstructureringen vooral uitgevoerd door afschaffingen in Vlaanderen en zware nieuwbouw in Beauvechain en Marche bvb. Zal dit ook nu weer gebeuren?

 

En dan nog een laatste punt voor dit gedeelte:

 

Hallo?Humanitaire Operaties?

Waarom zijn alle zuivere humanitaire operaties verdwenen uit onze opties? Met een Belgische luchtmacht en dropspecialisten van de para’s die wereldwijd bekend stonden hiervoor in de jaren 80 en 90, tezamen met hun “opérations coup de poings” hadden we een onverwoestbare reputatie opgebouwd met uitzonderlijke gunstige effecten voor de Belgische diplomatie en zelfs voor de industrie. Met de vorige minister De Crem is dit volledig verdwenen, want we moeten steeds maar naar de échte oorlog kunnen gaan, om “mee te kunnen spelen “ op dat niveau: militair perfect uitgevoerd, politiek en qua wereldstrategie de wereld op stelten zettend, tot zelfs het in gevaar brengen van Europa zelf, en dus ook ons land.

 

Bovendien brachten de uitvoering van de zuiver humanitaire opdrachten geen schade toe aan de begroting, gezien de terugbetaalde kosten via Titel IV van de Begroting toen gerecupereerd werden voor en door Defensie. Er bestaat blijkbaar terug een mechanisme om geld van verkopen van grond en gebouwen terug naar Defensie te laten vloeien. Waarom dan hier niet van gebruik maken voor de zuivere humanitaire operaties i.p.v. te zeggen dat we te veel luchttransport hebben nu zoals ik hoor?

 

En waarom niet een nieuw capaciteit opbouwen waaraan de huidige operaties een schrijnend gebrek hebben voor iedereen, nl CSAR op basis van de NH-90 helikopters en de Belgische Special Forces, gestationeerd in Koksijde, vliegbasis, Koksijde kazerne, en Lombardsijde kazerne.

 

Ik hoop dat we gaan ophouden met het inzetten van de nieuwe NH-90 om “brieven te posten”, of om als VIP helikoptertaxi te dienen aan waanzinnige kost voor zoiets.

 

Het Leger der Lage Landen?

1. De enige manier om écht een rendabele EU verdediging te hebben is de oprichting van een Europees leger
Helaas: een utopie; géén EU buitenlandse politiek; de monopolies van de Europese wapenboeren, naast de Amerikaanse. Noch het een, noch het ander zijn op korte  of middellange termijn mogelijk:

  • EUR buitenlandse politiek: GE – FR – (UK)
  • EUR “grote wapenboeren”: GE – FR – UK –IT en hun monopolies
  • Grotere afstand van “soevereiniteit”: kleine landen OK; grote “uitgesloten”

2. Wat met het alternatief: BENELUX leger?
Kan door interoperabiliteit, en hoeft niet via geîntegreerde nieuwe Commando’s (zie EATC Eindhoven, en Multinational Airlift Group mislukking)
Iedereen moet er zijn jongen in terug vinden; dus eerlijke verdeling van lusten en lasten, en dus niet zoals weeral gebeurt in de oude  en nieuwe fregatten; in het BEST

  • Programma enz….
  • Politiek kader en preplanning voor geïntegreerde inzet in UN/NATO/EU operaties OK

3. Zelfde materiaal kopen?
Proberen waard, maar interoperabiliteit is veel belangrijker en goedkoper en geeft mogelijkheid om zélf keuzes te maken die ook voor ons lusten opleveren. Samen trainen; zelfde procedures; logistieke systemen die met elkaar praten. Gezamelijke luchtverdediging boven een rationele EU sector

4. Volledige integratie draait snel uit op bevoordeligen van eigen industrie en economie. Dus duidelijke regels OP VOORHAND hierover

5, Hebben wij écht nieuwe fregatten nodig, of is het omdat de Nederlanders, net zoals de Fransen met het BLST schip vroeger, hun scheepswerven willen benutten? Gaan we weer met grote fregatten op jacht naar “piraten” i.p.v. zwaar bewapende snelle corvetten,  met bemanningen van een 40tal i.p.v. 145 zoals met de occasie Nederlandse fregatten?


6, Zelfde gevechtsvliegtuig als Nederland?
    Wat is het echte voordeel? Met de F16 hebben we hetzelfde vliegtuig: zelfs de training doen we afzonderlijk waarom zou het nu ineens beter gaan?


7, Waarom geen inspanning gezamenlijk voor Command, Control en Information systemen voor de EU/NATO CSAR voor EU/NATO gemeenschappelijke munitie aankopen en stocks aanleggen. Opleidingen.


8, We slagen niet in het standardiseren van uniformen, graden, opleidingen. Maar wel voor aankopen zelfde fregatten en vliegtuigen????Zij de lusten, en wij helpen de factuur betalen. Is dat integratie? Of worden we ook hier een vazalstaat, net zoals voor het militair gebruik van de ruimte, het CCIS systeem van NATO en de bewapeningsstocks, tot en met onze gevechtsvliegtuigen gans Europa een vazalstaat geworden is van de USA.

Hoe beter aanpakken?

UN operaties

  • Beter mandaat en duidelijke Rules of Engagement
  • Duidelijk commandolijn, met “operationele kenmerken, geen Admin”
  • Duidelijke exit strategie vooraleer in te zetten
  • Beslissingen “by default” toelaten aan lokale commandanten
  • Soepelheid in de veranderingen van mandaat indien nodig

NATO operaties

  • Beperken tot de verdediging van NATO landen
  • EU moet zich hierin opstellen als partner, maar nog meer als beperker van de oorlogszucht van bepaalde geallieerden
  • Geen automatismen meer voor Art 5 voor landen als Turkije
  • Stop van de uitbreiding van NATO naar het Oosten
  • Verregaande terughoudendheid i.g.v. Oekraïne

Nationale inzet opties blijven behouden

  • Zuiver humanitaire operaties met de eigen middelen
  • Binnenlandse verdediging tegen terrorisme

 

Karel Vervoort

De opinie is die van de auteur.