BUK rocketOntving volgend bericht uit Oekraïne (bron: ministerie van Buitenlandse Zaken):“Een passagiersvliegtuig werd neergeschoten in de regio Donetsk door een ‘Buk’ raketsysteem”.

 

 

 

Op 17 juli werd een Boeiing 777 neergehaald in het Oostelijk deel van Oekraïne. Volgens de Oekraïense Generale Staf door een ‘Buk’ raketsysteem. Het vliegtuig vloog op een hoogte van 10 km. Het Oekraïense leger heeft in de oostelijke regio geen raketsysteem met dergelijke reikwijdte.

De leider van ‘terroristen Igor GIRKIN (Strelkov) verklaarde onmiddellijk na het dramatisch incident dat ze een Oekraïense jet hadden neergeschoten: ‘Een AN-26 werd neergeschoten. De brokstukken liggen ergens dichtbij de koolmijn in Torez. We hebben iedereen gewaarschuwd om niet in ons luchtruim te vliegen’.

Oekraïne zal de bewijzen leveren van een Russische betrokkenheid in de crash van de Boeing. De president van Oekraïne Petro Poroshenko wil een Nationale Commissie oprichten die samen met de internationale luchtvaartorganisatie en andere internationale organisaties het ongeluk onderzoek. De verantwoordelijken zullen moeten terechtstaan voor de rechtbank.

Tot zover het bericht. Uiteraard zal dit bericht tegengesproken worden door wie er mee verveeld zit en dat zijn vooralsnog Rusland en de opstandelingen.

Volgens een andere bron werd het vliegtuig ‘per vergissing’ neergehaald door de opstandelingen. Technisch is dat mogelijk vermits de opstandelingen niet enkel over de raketten maar ook over de nodige radarapparatuur beschikken. Toch is er nog een onbeantwoorde vraag: het raketsysteem, waarvan sprake, is normaal uitgerust met een veiligheidssysteem waardoor elke aanval ‘per vergissing’ op een burgervliegtuig wordt afgebroken. Om dat veiligheidssysteem te omzeilen is er gespecialiseerd personeel nodig. Of de opstandelingen dergelijke specialisten hebben is op dit moment niet geweten. Wie die wel heeft is het Oekraïense leger en de Russen. De vraag is of dit systeem inactief was of dat het onklaar werd gemaakt, zodat deze ‘vergissing’ mogelijk werd. 

Vermits de inlichtingendiensten nu op volle toeren draaien en de ene ‘gefabriceerde’ onthulling de andere zal tegenspreken, zal het een hele klus worden om de verantwoordelijkheden ondubbelzinnig vast te leggen.

De enigen die de middelen hebben om via de analyse van hun satellietbeelden de juiste plaats van het afvuursysteem te bepalen (en dus ook te weten wie het vliegtuig neerschoot) zijn de Amerikanen. De Russen weten dat en het maakt hen heel zenuwachtig.

Een les zou men alvast geleerd moeten hebben: dat boven conflictgebieden vliegen om commerciële redenen (goedkoper) totaal onverantwoord is.

Dwarsligger