beweging.net logo 1De EU veegt de Belgische pogingen tot een staatswaarborg voor particuliere Arco-coöperanten van tafel. Deze kunnen echter alsnog vergoed worden, namelijk door de verantwoordelijke voor hun verlies. Een korte reflectie over onze rechtsstaat en verantwoordelijkheid.

 

Arco-coöperanten kunnen vergoed worden, maar enkel door ACW

 

De Europese Commissie verbood op 3 juli de staatswaarborg voor de coöperanten van Arco. Ze ging nog een stap verder en verbood de Belgische overheid die waarborg uit te betalen. De pogingen van de federale regering om de verliezen van de particuliere Arco-coöperanten door de gemeenschap te laten vergoeden worden beschouwd als 'onrechtmatige' en dus ‘illegale’ staatssteun. Dat hoeft echter niet te betekenen dat de Arco-coöperanten hun geld kwijt zouden zijn – zolang dat maar niet van de staat komt.

Maar de hardnekkige intriges vanuit de ACW – en in de coulissen ongetwijfeld van politici die eerder zetelden in de Gemeentelijke Holding – vormen wel een gigantisch, en nog groeiend probleem. Al van in het begin bekritiseerden vele juristen en ook de diensten van de bevoegde eurocommissaris die Belgische garanties. Velen struikelden over de nogal grove schending van het gelijkheidsbeginsel (doordat sommige aandeelhouders van Dexia wel zo'n waarborg zouden genieten en andere niet) en het ‘onwettelijk’ karakter ervan. Velen beschouwden die ook als ‘buiten verhouding’.

Ze merkten ook op dat net die Arco-bestuurders die zwaar in de fout gingen o.m. door (a) het aanprijzen van Arco-aandelen, (b) het onevenwichtig en hoog-speculatief inzetten van middelen en (c) door het maken van zware bestuursfouten bij Dexia, integraal zouden vergoed worden door de gemeenschap.

Daarbij mag niet vergeten worden dat ook politici zoals Patrick Janssens (sp.a), Di Rupo (PS), Vermeiren (Open VLD), Kubla (MR) en Van Parys (CD&V) als toenmalige bestuurders van de Gemeentelijke Holding ('GH') een even grote medeverantwoordelijkheid dragen voor het wanbestuur bij Dexia. Slechts een paar politici zoals Karel De Gucht waarschuwden tegen dat hyper-riskante beleid bij Dexia.

Het principiële Europese verdict sluit waarschijnlijk definitief de deur voor zo'n staatsgarantie. Er is nog wel beroep mogelijk, maar dat lijkt kansloos. Het bevestigt wat iedereen weet, namelijk dat de coöperanten geen spaarders zijn, zoals de ACW en de Belgische overheid altijd beweerde, maar aandeelhouders. Een overheidsgarantie voor hen discrimineert daarom alle andere beleggers in Dexia.

De vergoeding van de Arco-coöperanten is nu geen politieke zaak meer, doch een zuiver ethische, en mogelijk een juridische kwestie. Die 800.000 coöperanten hebben wel degelijk schade geleden door bedrog en wanbestuur vanwege de ACW en haar bestuurders in Arco. Daarop heeft een rechtsstaat echter de geëigende antwoorden.

Maar minister Geens wil zich dus niet neerleggen bij die uitspraken. Hij wil net dat een "juridisch sluitend alternatief deel uitmaakt van het volgende regeerakkoord (…) Dit moet dan ook hoog op de agenda staan van de regeringsonderhandelingen". De CD&V eist dus onbeschaamd dat alle federale regeringspartijen akkoord gaan met een gigantisch privilege.

Hij geeft echter nergens zelfs maar één degelijke reden waarom die grove en extreem kostelijke discriminatie wel verantwoord of aanvaardbaar zou zijn. Hij gooit het dan maar over psychologische boeg, blufpoker en manipulatie: "Want wanneer men als wetgever in het parlement al sinds 2008 aan particulieren belooft schadeloos te blijven mocht Arco falen, dan is het nu heel moeilijk uit te leggen dat die schadeloosstelling er niet zou komen". Kortom, als de CD&V ooit een belofte doet, hoe illegaal ook, dan moet iedereen dat respecteren. Verwerpelijk en grof ondemocratisch is dat.

Minister Geens speelt hier een bizarre rol. Hij verdedigt immers het particuliere belang van de ACW en haar bestuurders, en in tweede orde van één particuliere groep, de coöperanten, tegenin het algemene belang. Hij gedraagt zich nog steeds als de advocaat van zijn klant. In een democratie zou hij daarom ontslag moeten nemen, of ontslagen worden.

Overigens, beseffen ze bij het ACW niet dat er hier een (dure maar unieke) kans geboden wordt om het blazoen te herstellen? Als het ACW hier eerlijk is tegenover zichzelf en tegenover de gewone ACW-leden dan neemt ze haar verantwoordelijkheid gewoon op.

Maar daar ziet het momenteel niet naar uit. Ergerlijk, en tekenend voor een bekrompen en graaizuchtige mentaliteit, is de argumentatie die de ACW nu ontwikkelt. Volgens deredactie.be verwijst de Arcogroep naar "de vroegere uitspraken van de rechtbanken in België" en uitspraken van diverse regeringsbronnen.

Deze lui miskennen de fundamentele principes van onze rechtsstaat. Daarin gaan hogere normen altijd voor op lagere normen. Uitspraken van bevoegde Europese instellingen hebben daarom voorrang op uitspraken van Belgische instellingen. En in fine zal het oordeel van de Europese rechters – want daar lijkt dit op uit te zullen draaien – steeds voorrang krijgen op de mening van alle Belgische rechters, die van Arbitragehof en Raad van State inbegrepen.

Wie gaat hier het algemeen belang verdedigen? Welke politici zullen de Europese beslissingen respecteren en het ACW / beweging.net en al haar mede-genieters van winstbewijzen en andere gunsten dwingen om de bedrogen coöperanten integraal te vergoeden?

Voor de bedrogen Arco-coöperanten zit er dus nog maar één zaak op, namelijk zich organiseren voor die eis aan het ACW, en desnoods klacht indienen tegen de ACW, haar bestuurders én tegen alle organisaties binnen het ACW én de medeverantwoordelijke politici van de Gemeentelijke Holding.

De vraag welke bestuurders en welke ACW-organisaties dan welk deel van die schadevergoeding moeten dragen kan eenvoudig beantwoord worden: die is evenredig met hun respectieve aandelen in de winst en andere opbrengsten van Arco en Dexia. Ze zijn namelijk alle, via unanieme beslissingen in de bestuursorganen van de ACW en de GH, in hun streven naar steeds hogere rendementen, medeverantwoordelijk voor de hyper-riskante strategie van Arco en Dexia.

Tijd dus voor een onderzoek door het Rekenhof en onderzoekers van de gedupeerden, vertegenwoordigd door hun organisaties Arcopar Actieteam en Deminor, naar de reële, totale winsten die de ACW-leden haalden uit hun beleggingen in Arco en Dexia.

Dwarsligger