nmbs treinEigenlijk zitten er, voor de burgers, indirect wel enkele voordelen aan Cornu's weigering om zijn cumuls te laten vallen.

 

Tegenwoordig wordt alles een ‘communicatieprobleem’ genoemd, ook de reactie van mijnheer Cornu op de kritiek over zijn mandatenintenties.

De goegemeente kon niet snel genoeg kwaad zijn op die laatste nieuwe dikke cumulard, Jo Cornu. Die verdient nu zo'n 232.000 € per jaar voor zijn bestuursmandaten in KBC, Agfa-Gevaert en Belgacom. Die wou hij niet laten vallen voor de NMBS-topjob. Enkel zijn al even lucratieve mandaat in Electrawinds wou hij laten vallen. De regering lijkt hem daarin gevolgd te zijn. Maar Cornu is nog niet zo zot als velen denken. En zijn communicatie was misschien wel duidelijker, eerlijker, en zelfs enigszins respectabel.

Jo Cornu heeft helemaal niet slecht gecommuniceerd; hij heeft namelijk precies uitgedrukt hoe hij de situatie ziet. Bovendien is zijn standpunt in dat wereldje niet meer dan gebruikelijk.

Moeten beginnen als schijnbaas van de NMBS, waar de vakbond en hun politieke bondgenoten de lakens uitdelen en niet de CEO, en waar de krabbenmand zo in het Guiness Book of records thuishoort, ... Dan is het begrijpelijk als men al zijn schepen niet wil verbranden.

Alles in orde dus, maar op die manier komen we er natuurlijk niet! Mijnheer Cornu wil namelijk braafjes in de stappen van zijn voorgangers treden, zijn centjes oprapen, geen potjes breken, er niet echt tegen aan gaan. Daarom blaast hij zijn bruggen niet op; hij wil een optie op de terugtocht behouden.

Hoezeer Cornu's vraag om stevig te mogen cumuleren velen tegen de borst stoot, is ze, gezien de toestand van het Belgische bestuur van de openbare sector, wel ergens begrijpelijk. Zijn vraag is ten gronde de gekende vaststelling van de kleren van de keizer. Cornu zette onze federale politiek - met zijn eindeloos benoemen van ondermaatse bestuurders met overmaatse vergoedingen - genadeloos in zijn blootje.

Maar op die manier is een gedrocht zoals de NMBS natuurlijk niet te saneren. Wij hebben in België echt wel mensen die zo een moeilijke sanering door kunnen voeren. Er zijn er zeker bij die daarvoor geen onzedelijke vergoeding verlangen. Maar geen daarvan geraakt ooit door het partijengekonkel; niet met of zonder Egon Zehnder schaamlap! We zien hier het zoveelste voorbeeld waar ‘het systeem’ zichzelf schaakmat heeft gezet.

En toch willen velen van ons ‘het systeem’ ten koste van alles behouden! Begrijpe wie kan.

Dwarsligger