som van halve waarhedenLezers reageren op de recente bijdrage. “Hoe het wetenschappelijk denken geruisloos verkruimelt”. De Dwarsliggers zijn alvast heel blij met diepgravende reacties. Het geeft nog meer betekenis aan het artikel.

Een lezer schreef een reactie die nog door anderen werd bevestigd:

Ik heb niet veel gestudeerd, maar heb op mijn 65 een beetje ‘gezond boerenverstand’.

Ik heb ook de ondervinding dat we meer en meer in een wereld komen waar de media en politici voor ons 'het denken' bepalen. Steeds  met de ruggensteun van wetenschappers en specialisten. Voor elk probleem vinden ze iemand, maar wel steeds iemand die hun denkwijze volgt. En een reactie die hen niet bevalt wordt op de feiten gecontroleerd. Eigen berichten niet. Recent was er in een Chinese stad een kleine uitbraak van Covid, volgens de website van VRT zouden de besmette mensen in quarantaine worden gezet en ging men op vier dagen tijd, negen miljoen mensen testen…..

Klimaat, corona,  racisme, gender problematiek, vrouwenrechten, religie en noem maar op, een sereen debat is niet meer mogelijk. Wetenschappers en specialisten met een andere mening worden geweerd. Het woord negationisten wordt  meer en meer in de mond genomen voor zij die anders durven denken.

In een interessant artikel ivm Covid,  zei Mattias Desmet in Doorbraak, het volgende: "Een gelijkaardig lot viel de artsen Frank Tussenbroek (UZ Brussel), Pascal Sacré (CH Charleroi) en professor Lieven Annemans te beurt. Ze werden publiekelijk terechtgewezen of zelfs ontslagen nadat ze zich kritisch uitlieten over de mainstreamversie van het coronaverhaal. Uiteindelijk gaat niemand wel varen bij een dergelijk uitschakelen van alternatieve stemmen. “ Einde citaat.

Vroeger in het college, waren er leraars die ons leerden om kritisch te denken. Vandaag volgen we een rattenvanger van Hamelen. Velen voelen zich comfortabel wanneer anderen voor hen denken en wanneer ze ‘gepamperd’ worden, maar dit is niet mijn wereld. Ik krijg wel het gevoel dat ik met deze denkwijze meer en meer alleen kom te staan. Gelukkig is er nog ‘Dwarsliggers’.

Een andere lezer ging heel diep in op het onderwerp:

Dat doet me nog eens deugd. De dingen in hun juiste perspectief, mooi op een rijtje. Niet altijd zoals mensen dat willen, maar zo is het nu eenmaal.

Vanmorgen heeft de genaamde Mahdi, staatssecretaris voor Asiel en Migratie, het bestaan om hemel en aarde te aanroepen omdat Johan van Overtvelt het aangedurfd heeft, godbetert, iemand die in een of andere vergadering van zichzelf belangrijk achtende figuren, als "madame" werd aangesproken, "gay" te noemen. Hij had beter moeten weten, want de waarheid en de feiten zijn in onze tijden niet gewenst.

Dat heeft me nu doen denken dat het verhaal van de levensontwikkeling van de mens en dus elk levend wezen, mutatis mutandis op de problematiek van de homo- resp. heterofilie kan toegepast worden. Ook op dat gebied is een hoop mensen ervan overtuigd geraakt dat die "gelijk" zijn en "dus" gelijk" moeten behandeld worden.

Zie: daar word ik nu zo moe van.

Evolutionair is alleen heterofilie nuttig, omdat alleen op die manier genen worden gemengd, hetgeen de evolutie in de mogelijkheid stelt om de soort aan de veranderende omstandigheden ( klimaatverandering, bijv.) aan te passen. Ziedaar: de norm. De norm is: het leven productief in stand houden. Maar tegenwoordig is die norm dus veranderd. De norm is nu: alles wat we goed vinden. Dan moet ik onwillekeurig aan Dolf met de snor denken. 

Men zegt dat in de dierenwereld homofilie ook voorkomt. Dat zal wel, maar dat heeft met die norm niks te maken. Er komen zelfs schapen met vijf poten voor en mensen met een punthoofd. Dat betekent nog niet dat we de norm moeten herdefiniëren.

Natuurlijk mogen anders-geaarde mensen niet gediscrimineerd worden omdat ze niet heterofiel zijn. Maar ook dat heeft weer niets met de norm te maken. Dat homofielen bijv. tot alle maatschappelijke functies toegang moeten hebben, zegt niets over het procreatieve nut van seksualiteit, want die gaat over voortplanting, en staat los van de wereld van de mensen. Maar dat onderscheid schijnt moeilijk te maken.

Voor mij mogen homofielen gerust samenwonen en innig met elkaar omgaan. Maar nog steeds verandert dat niets aan de regel dat het leven procreatief moet worden voortgezet.

Bij sommige primaten ( Pan Paniscus, bijv.) komt seksualiteit algemeen voor zonder procreatief nut. Omdat de mens een heel groot voorstellingsvermogen heeft, is dat fenomeen bij de mens nog feller aanwezig. Ik ben daar zeer tolerant in.

Ik wil dus het belevingsaspect van allerlei vormen van seksualiteit niet minimaliseren en homofilie verbieden of iets dergelijks. Dat is niet alleen dwaas en lost niks op, het is ook onwaardig. Maar men moet mij niet komen vertellen dat ik voortaan homofilie "normaal" moet noemen, want dat doe ik gewoon niet, omdat het dat ook niet is.

Wat anders is de ombouw van een man tot een vrouw. Als je als man bent geboren, maar je hormonale en neurologische systeem neigt naar vrouwelijkheid, dan zit je in dezelfde situatie als iemand die geboren is met een klompvoet. Die klompvoet is niet normaal, al was het maar omdat dieren met een klompvoet gepakt en opgegeten worden. De norm is dus: géén klompvoet. Of: geen mannenlichaam met een vrouwenziel. Als met zoiets tracht te corrigeren, vind ik daar geen graten in: men keert terug naar de normen van de natuur.

De rode draad moet mijns inziens altijd zijn: de mens is een diersoort, een soort die voortkomt uit de Australopithecus, en de voortzetting van die lijn is de correcte gang van zaken. Als we daarvan willen afwijken - bijvoorbeeld door aan human engineering te gaan doen- moeten we buitengewoon en uiterst voorzichtig zijn, omdat we te onwetend zijn over de gevolgen.

Ik pleit dus niet voor bijv. het weigeren om kinderen tegen mazelen in te enten of iets dergelijks, want doodgaan aan mazelen kan niet de bedoeling van de natuur zijn. Eigenlijk treden we daar corrigerend op. Zo zou je ook kunnen proberen om de mensen intelligenter te doen worden, want dom zijn kan niet de bedoeling van de natuur zijn.

Wat niet kan is ons allerlei theorieën in het hoofd halen, die de natuur opzij schuiven. De natuur en bij uitbreiding: de bewezen feiten, moet de bron van onze levensnormen zijn. Dat we daar allerlei uitbreidingen aan vastknopen en daar plezier aan beleven vormt geen probleem zolang we bij de norm blijven.

Eerlijkheidshalve moet ik hier nog wat aan toevoegen.

Stelling 4 van deel vier van Spinoza's Ethica zegt: " Het is onmogelijk dat de mens niet een deel van de Natuur zou zijn en dat hij niet ook andere wijzigingen zou ondergaan dan zodanige, die uit zijn eigen aard alleen zijn te verklaren en waarvan hij de adequate oorzaak is" In zijn 'toegift" hierbij zegt hij nog: Hieruit volgt dat de mens noodzakelijk aan lijdingen onderworpen is, de algemene orde van de Natuur volgt en gehoorzaamt en, voor zover de aard van de dingen dit eist, zich daarbij aanpast."

Stelling 24 luidt: "Geheel krachtens eigen Deugd handelen is voor ons niet anders dan onder leiding van de Rede handelen, leven, ons bestaan handhaven (...).

Ik zeg niet dat ik deskundig ben in de filosofie van Spinoza, maar ik weet wel dat voor Spinoza de Natuur (hoofdletter) de ordening der dingen bepaalt en dat Spinoza een hoop menselijke problemen opvat als het gevolg van menselijke onwetendheid. Zelf denk ik dat hij daar te radicaal in is, maar helemaal onwaar is het zeker niet.

Ik kan zo ongeveer vermoeden wat Baruch de Spinoza van het postmodernisme zou gedacht hebben...

 

Een Nederlandse lezer las de tekst vanuit een ander pespectief:

Mijn waardering voor de heldere analyse. Ja niet de realiteit, maar de perceptie………

En daar kunnen we illusies mee in stand houden; en dat heeft twee kanten – dromen van geluk;  en angstige slapeloosheid.

Ik heb daar wel eens mee geëxperimenteerd.

We zijn gezegend met 17 kleinkinderen. Soms komen die logeren. En dan leest deze opa voor of vertelt een spannend verhaaltje uit het hoofd.

Als je in je verhaal inbouwt dat er iets moois is, iets geruststellends en het kleinkind is daarin betrokken, met een verwachting voor de volgende dag, hoe veel meer kans is er dat het dan spoedig insluimert en …… je hoort de hele avond niets meer.

Maar – ook dat kan je proberen – lees voor uit een mooi kinderboekje. Dan heel even….. stop je, en kijk omhoog naar de zoldering, net alsof je schrikt. Je leest direct weer door. Het kind merkt dat direct. En vraagt…….  Je zegt: “ik dacht, ik hoorde iets – maar niks hoor en je stelt het gerust, leest door (in werkelijkheid is er ook volstrekt niets gehoord). Zeker zal het kind niet gaan slapen en staat binnen een kwartier weer beneden:  “Opa, een aap op zolder…….” O.i.d.

We moeten aanvaarden dat we oud worden; de realiteit daarin aanvaarden van de afbraak van fysieke, en mogelijk op zeker moment ook geestelijke capaciteiten.

Tien jaar geleden, ik was toen 51, liep ik wekelijks een halve marathon – en als ik goed zin had en doorliep was dat binnen 1u45 minuten; nu gaat dat zeker niet meer lukken binnen de 2 uur; ik kan trainen en forceren wat ik wil. Maar toch, de herinnering is goed – het was toen mooi; maar nu zijn er andere dingen die mooi en goed zijn.

De wijze koning Salomo wist het al, als hij schrijft: Prediker 12:1 En gedenk aan uw Schepper in de dagen uwer jongelingschap, eer dat de kwade dagen komen, en de jaren naderen, van dewelke gij zeggen zult: Ik heb geen lust in dezelve.

En dan geeft hij zo’n mooie beeldspraak met wat er aan ons verandert:

2 Eer dan de zon, en het licht, en de maan, en de sterren verduisterd worden, en de wolken wederkomen na den regen.

3 In den dag, wanneer de wachters des huizes zullen beven, en de sterke mannen zichzelven zullen krommen, en de maalsters zullen stilstaan, omdat zij minder geworden zijn, en die door de vensteren zien, verduisterd zullen worden; (de maalsters = de tanden, het gebit – de vensteren = de ogen)

4 En de twee deuren naar de straat zullen gesloten worden, als er is een nederig geluid der maling, en hij opstaat op de stem van het vogeltje, en al de zangeressen nedergebogen zullen worden.  (de slaap niet meer als voorheen; de oren niet meer zo goed)

5 Ook wanneer zij voor de hoogte zullen vrezen, en dat er verschrikkingen zullen zijn op den weg, en de amandelboom zal bloeien, en dat de sprinkhaan zichzelven een last zal wezen, en dat de lust zal vergaan; want de mens gaat naar zijn eeuwig huis, en de rouwklagers zullen in de straat omgaan. (de hoogte vrezen, loop nog eens tegen een heuvel op; ga nog eens op reis in de drukte; hoewel, en ik dit met stille bewondering waargenomen tijdens onze vlucht rond Ieper deze zomer, voor Karel geldt dat “de hoogte vrezen” nog niet al te zeer. ik zag professionele routine en discipline uit jongere jaren en dat is denk ook nuttig om in de ouderdom nog te functioneren, zich nuttig te maken).

Maar dan staat er aan het eind van Prediker 12:

7 En dat het stof wederom tot aarde keert, als het geweest is; en de geest weder tot God keert, Die hem gegeven heeft.

8 IJdelheid der ijdelheden, zegt de prediker; het is al ijdelheid!

9 En voorts, dewijl de prediker wijs geweest is, zo leerde hij het volk nog wetenschap, en merkte op, en onderzocht; hij stelde vele spreuken in orde.

10 De prediker zocht aangename woorden uit te vinden, en het geschrevene is recht, woorden der waarheid.

11 De woorden der wijzen zijn gelijk prikkelen, en gelijk nagelen, diep ingeslagen van de meesters der verzamelingen, die gegeven zijn van den enigen Herder.

12 En wat boven dezelve is, mijn zoon! wees gewaarschuwd; van vele boeken te maken is geen einde, en veel lezens is vermoeiing des vleses.

13 Van alles, wat gehoord is, is het einde van de zaak: Vrees God, en houd Zijn geboden, want dit betaamt allen mensen.

14 Want God zal ieder werk in het gericht brengen, met al wat verborgen is, hetzij goed, of hetzij kwaad.

Ook de executies in Beverlo – ieder werk zal in het gericht gebracht worden……….

De Dwarsliggers zijn alvast heel blij met diepgravende reacties. Het geeft nog meer betekenis aan het artikel.