Voorwoord

We leven allemaal boven onze stand liet federaal vicepremier Kris Peeters (CD&V) weten. In tijden van getwitter is dat de moderne manier waarop grote problemen door de waan van de dag herleid worden tot getetter. Nochtans zijn er twee bedenkingen die aantonen dat het gaat om een hardnekkig en structureel probleem waarop de politici geen vat (willen) krijgen. 
(1)    Laten we beginnen met armoede niet te definiëren als ‘ik verdien minder dan …’ , maar als ‘ik kan mijn basisbehoeften niet betalen’. Nu is dat zoiets geworden als ‘ik kan niet dezelfde smartphone kopen als mijn vriendje’ of afgunst tot in het absurde. Terwijl de échte armoede al te dikwijls onder de radar blijft.
(2)    Niet alle Belgen leven boven hun stand. De grote meerderheid van de Vlamingen leven onder hun stand (dixit Willy De Waele uit Lennik)!
Een dwarse aanvulling: de politieke partijen (hebben te veel macht) en het staatsapparaat (kost te duur) leven ook boven hun stand.

 

Gelezen in De Standaard:
“Guido Camps, die de Creg de reputatie bezorgde van een onafhankelijke en sterke toezichthouder voor de energiesector, begrijpt niet dat de overheid bereid is miljarden te investeren in de biomassa-projecten van Gent en Genk (Langerlo). ‘Deze projecten zijn niet duurzaam. Ze kunnen nooit functioneren zonder subsidie. … Voor zonne-energie bij particulieren is de subsidie nul euro. Camps is ook voorstander van investeringen in opslagcapaciteit voor energie via Tesla-batterijen. Windenergie kost zo’n 80 procent van de kosten van biomassa’. ‘Bovendien kan windenergie op termijn wel zonder subsidies verder’, zegt de voormalige Creg-topman. Hij omschrijft Langerlo en Gent als ‘straatjes zonder einde’.”


Wat dwarsliggers daarover denken:
Die Biomassa piste is totale humbug. Kan je zien hoe ver je bij een ignorant auditorium met taal (buzz words gelijk Biomassa) kunt komen!  
Tesla batterijen? O God! Eigenaars van photovoltaic geen subsidie? En die groene stroom certificaten dan? Het moet niet uit de staatsruif komen om subsidie te zijn. Als ze het direct en zonder omwegen uit de zakken van de burger troggelen is dat geen duit anders. Natuurlijk kan windenergie met de tijd zonder subsidies. Je hoeft enkel maar de alternatieven kunstmatig duurder te maken.
Men kan de indruk krijgen dat DS zijn lezers voor idioten houdt. Maar misschien hebben ze daar intussen wel gelijk mee!


Dwarse conclusie: Inspraak zonder inzicht leidt tot Uitspraken zonder uitzicht.


Voor de tweede nieuwsbrief selecteerden we voor u enkele artikels:
Het Nabije-Oosten en het nabijere Brussel is geen aangename lectuur maar wel aanbevolen voor wie wil weten hoe sommige buitenlandse academici over ons, Europeanen, denken. Belangrijk omdat het buitenland ertoe doet. 

Moeten we grote staatsaankopen laten beslissen door deskundigen, lobbyisten of door een ‘bevoegd’ minister? Wie zorgt voor de  beste koop of verspilt miljoenen staatsgeld?  
Op deze vraag proberen we aan de hand van een concreet voorbeeld een antwoord te geven. Wie beslist welk vliegtuig we kiezen?

Een politiek heel dwars standpunt over politieke besluitvorming en de klimaatzaak komt aan bod in  Het Pools klimaatakkoord 

Gastauteur Jan Vercammen, cardioloog, maakt zich zorgen over de invoering van het Taylorisme in de geneeskunde.   

Marc’s ‘opus magnum’ over de economische achtergrond van de Syriëoorlog leverde volgend commentaar op van een lezer: De bijdrage met de geschiedenis en intriges rond het Midden-Oosten is gewoon schitterend. Ik print ze af, want het is een document dat men moet instuderen en niet zomaar vluchtig op het scherm aan- en wegklikt. 

Veel leesplezier,

Vanwege de Dwarsliggers