links rechts zwijgenStefan Millius - Wat ik over de tolerantie van links leerde toen ik een online tijdschrift startte: Linksen vinden het onaanvaardbaar dat ook rechts aan het woord komt.

Een kleine waarschuwing aan alle uitgevers die plannen een nieuw medium te lanceren (indien zoiets nog zou gebeuren): probeer niet tegelijk alle politieke strekkingen aan te spreken. Verval niet in de illusie groepen met uiteenlopende meningen een gemeenschappelijk forum te kunnen bieden. Probeer zelfs niet over de achterliggende evenwichtigheid te spreken. U zult uw belofte niet kunnen waarmaken. Niet omdat u het niet wilt. Maar omdat men het u niet zal toestaan. Kies in de plaats daarvan, voor één van de politieke strekkingen en steven recht op uw doel af. Ik spreek uit ervaring.

Einde april hebben we de regionale online-krant „Die Ostschweiz“ gelanceerd. Het concept voorzag in twee pijlers: journalistieke artikels en bijdragen van gastauteurs. Die laatsten moesten volledig vrij kunnen werken: iedereen die iets belangrijks te zeggen had en bij het thema bleef, kon dat doen. De bijdragen moesten uitdrukkelijk uit alle politieke geledingen komen. Enkel zo konden immers debatten ontstaan. We wilden ook op geen enkel moment een bevolkingssegment uitsluiten. Dat laatste zou, economisch gezien, tamelijk onverstandig geweest zijn.

Gedurende de eerste drie weken ontstond een bonte verzameling uiteenlopende teksten van gastauteurs: ondernemers, politici en mensen uit de cultuursector. In het startnummer hadden we bijdragen van vier regionale SP- 1 prominenten en een mede-initiatiefnemer van de ‘Vollgeldinitiative’ 2. Hetzelfde aantal auteurs uit het burgerlijk (conservatief) kamp kwam eveneens aan het woord. We interviewden vertegenwoordigers van alle politieke gezindheden en bereikten op die manier een absoluut politiek evenwicht.

Niet fair maar wel effectief

Op dat moment voelde het Oost-Zwitserse cultuurmagazine “Saiten” zich geroepen commentaar op onze starteditie te geven. In een niet door een auteur ondertekend artikel werd beweerd dat de “Ostschweiz” een medium voor “boze burgers” met meestal rechtse inslag was.

Wij waren verbluft: Hoe kon men tot die conclusie komen? Heel eenvoudig: met een kunstgreep. Als bewijs voor die bewering werden eenvoudig alle gastauteurs uit het burgerlijke kamp opgesomd. Over de talrijke linkse stemmen werd gewoon gezwegen.

Dat was uiteraard een ver van objectieve journalistieke werkwijze maar het had wel effect: de helft zeggen en de andere helft weglaten. De mensen die dit artikel lazen zonder onze krant te kennen, moesten tot de conclusie komen dat wij een rechtse spreekbuis waren, al waren de politieke strekkingen bij ons evenwichtig vertegenwoordigd.

Ondertussen is dat jammer genoeg niet meer het geval. Als gevolg van de onzin die „Saiten“ schreef, hebben immers verschillende uitgesproken linkse gastauteurs zich bij ons afmeld. De reden: ze wilden geen deel uitmaken van „een rechts burgerlijk protestmedium“. Het toppunt was dat een begaafde illustrator vertrok omdat bij ons ook een katholieke pastoor als columnist mocht optreden. Dat was voor hem te veel van het goede.

Rechts van het centrum had, interessant genoeg, geen enkele van de gastauteurs er enige moeite mee als directe buur een SP-bijdrage te hebben. Geen enkele van die auteurs reageerde negatief of stopte ermee. Samengevat zou men kunnen zeggen: rechts heeft geen probleem met een evenwichtig medium. Linksen vinden het onaanvaardbaar dat ook rechts aan het woord komt. Voor hen betekent evenwichtig blijkbaar: enkel onze mening mag aan bod komen.

Wie vandaag onze site bezoekt, zal in de afdeling gastauteurs inderdaad in meerderheid burgerlijke politici vinden. Ze benutten het aangeboden platform nog altijd graag en we geven hen de ruimte die we beloofd hadden. Links heeft ons echter verlaten – en zal zonder enige twijfel spoedig weer in het openbaar over het “rechtse protestburgermedium” klagen. We kunnen alleen benadrukken dat ze vrijwillige zijn vertrokken en dat onze deur nog altijd wagenwijd openstaat . Er is echter één ding wat we zeker niet zullen doen: de linksen een exclusief forum bieden en andere overtuigingen uitsluiten. Ook links moet leren met andere meningen om te gaan.

Stefan Millius is hoofdredacteur van de online krant “Die Ostschweiz”. (Basler Zeitung)

Ingediend: 27.06.2018

1 SP: Sozialistische Partei.

2 Vollgeldinitiative: Zwitser wetsvoorstel tot hervorming van het monetair systeem in die zin dat enkel nog de Nationale Bank aan geldschepping zou kunnen doen. Dit voorstel kwam uit ‘linkse’ hoek en wilde de autonomie van de banken ernstig inperken. Het wetsontwerp werd in de volksraadpleging van 10 juni 2018 met grote meerderheid afgewezen.