Race IQ Sketch OrderFlippedGecultiveerde onwetendheidUit Noorse cijfers blijkt dat het IQ sinds 1975 gestaag omlaag gaat. Worden we effectief dommer, of schort er iets aan de traditionele IQ-test? Nieuw onderzoek leert dat het weinig met genen of migratie te maken heeft.

Dat Dwarsliggers onder elkaar weinig nodig hebben om over een of ander nieuwsitem een discussie te beginnen, weten onze trouwe lezers al. Ditmaal was de aanleiding een inspirerende tekst in De Morgen: “Uit Noorse cijfers blijkt dat het IQ sinds 1975 gestaag omlaag gaat. Worden we effectief dommer, of schort er iets aan de traditionele IQ-test? Nieuw onderzoek leert dat het weinig met genen of migratie te maken heeft.

Wie het ooit schreef of zei, is in de vergetelheid van de geschiedenis geraakt, maar het is bekend: de wereld is aan de durvers.

 

De Morgen, voor een morgen van onwetendheid

Zo verscheen dezer dagen een stuk in De Morgen, een welbekend linksgeoriënteerd dagblad, over de terugval van het IQ in de westerse samenleving sinds 1975. Specialisten weten dat al langer, maar je kan niet van iedereen eisen dat hij of zij specialist is. De journalist van dienst vroeg zich daarbij af: worden we echt dommer, of schort er iets met de IQ-tests?

Maar, zo wist diezelfde schrijver ons met kennelijke deskundigheid ter zake mee te delen: het heeft alvast niets met genen of met migratie te maken.

Waarom tests die het zowat een halve eeuw tot ieders voldoening hebben uitgehouden plots zo fel beginnen  te mankeren, dat hun uitslagen een gestage daling van het gemiddelde IQ te zien geven, is ongetwijfeld een spannende vraag waartegen veel geld voor kostbaar onderzoek hoort te worden aangesmeten.

Maar goed: je mag elke vraag stellen. Dat geldt ook voor journalisten. En je mag je afvragen of IQ-tests niet met een fundamentele meetfout behept zijn.

Maar als ook de journalist het antwoord op deze vraag schuldig moet blijven, waarom kan hij dan tegelijk in één adem beweren dat ‘de genen’ of ‘de migratie’ met de hele zaak niks mee te maken hebben?

Hoe kun je een uitleg verzinnen voor een verschijnsel waarvan we niet eens weten of het niet een gevolg is van foute meetmethoden maar in de werkelijkheid niet bestaat?

Maar het nogal knoestige gezond verstand van de modale dwarsligger wéét dat het IQ daalt. En hij weet dat het niet aan de tests ligt. Die generaties testconstructeurs hebben er niet voor niets al hun deskundigheid ingestopt. Het is een echt verschijnsel in de echte werkelijkheid: de modale mens wordt ‘dommer’.

Of dat met genen te maken heeft?

Intelligentie, onder welke vorm ook, heeft gewoon áltijd met genen te maken! Hoe leg je anders uit dat sommige mensen minder begaafd zijn en anderen primussen?

Neem bijvoorbeeld een jong kind, een maand of vier, vijf oud. De myelinisatie van zijn neuronen is nog niet voltooid. Gevolg: die neuronen presteren minder goed. Het kan een factor tien schelen. Die myelinisatie is ‘in handen’ van onze genetische code. En er moet in het ongelooflijk complexe menselijke hersensysteem echt niet veel verkeerd lopen om ook het IQ te belagen.

Als we ons eens zouden afvragen of ons consumptiepatroon misschien één van de schuldigen is? Als roken en drankmisbruik schadelijk zijn, waarom zouden andere stoffen die we in onze voeding aantreffen dat niet ook kunnen zijn?

En dan die migratie!

Hét grote onderwerp van deze tijd.

Kijk eens: zoals alles moet je je hersens oefenen. We weten al heel lang dat de hersens van mensen die een intellectueel vak beoefenen gemiddeld veel langer meegaan. Dat komt onder meer omdat de neuronen bij het studeren gestimuleerd worden om nieuwe verbindingen te leggen, ook al neemt het absolute aantal neuronen met de jaren af. Er kunnen per dag duizenden nieuwe synaptische verbindingen worden aangelegd.

Eidoch: we worden in heel West-Europa geconfronteerd met een geweldige instroom van mensen die geleerd hebben dat alles al in een ‘heilig boek’ staat en dat studeren dus overbodig is. Niks oefenen, dus! En dus blijft de vraag overeind: heeft het inderdaad niet met de migratie te maken?

Onwetendheid als journalistieke referentie

Toch weet onze journalist dat genen noch migratie met de hele IQ-zaak iets te maken hebben. Meer zelfs: zijn onuitgesproken boodschap is dat we best over deze onderwerpen zwijgen, ongetwijfeld wegens ‘niet kies’.

Durf heeft die schrijver wel: hij weet meteen met zekerheid wat is en wat niet is en wat mag en niet mag. Hij doet het waarachtig nog beter dan Galilei. Die had tenminste nog onderzoek gedaan.

De maatschappelijke consequentie mag er dan ook wezen. Laten we de weg van het simpele gemak kiezen. We verlagen de norm zodat alles goed is en niets nog verkeerd is en niemand nog moeite hoeft te doen. Meteen wordt ’s mensen intellectuele machine niet langer geoefend of gerodeerd. Geef iedereen een universitair diploma, zodat iedereen  werk heeft. Ziezo: probleem opgelost. En omdat we allemaal politiek correct moeten zijn, mag hier ook geen kritiek worden op uitgeoefend. Dus loopt de weg omlaag. En alléén omlaag.

De wereld is inderdaad aan de durvers. Maar niet altijd in de goede zin.

 En toen kwam minister-president Geert Bourgeois

Toen kwam Geert Bourgeois, N-VA, vertellen dat ons onderwijs moet durven excelleren, wat nu niet het geval is.

En toen kwam Hilde Crevits,

Minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V), hierin gesteund door de onderwijskoepels, liet weten dat ze het jammer zou vinden mocht de aandacht voor welbevinden helemaal verdwijnen. “Niet langer dan een paar dagen geleden is gecommuniceerd hoeveel jongeren gepest worden en zich slecht in hun vel voelen. En dan leren ze zeker niets”, zei Crevits.

En toen kwam een dwarsligger en die vond dat de school moet voorbereiden op het echte leven, mét competitie én tegenslagen, maar ook met uitdagingen en de eigen kracht en kennis die noodzakelijk is om die ook aan te gaan.

Pamperen hoort daar niet bij tenzij het hun bedoeling is om jongeren vertrouwd te maken met het welbevinden in de sociale hangmat. Minister Crevits en de koepels hadden evengoed hun middelvinger kunnen opsteken naar Bourgeois.

Daarom zijn er gelukkig verkiezingen om een partij, CD&V, die zowat alle staatsmanschap en rentmeesterschap heeft verloren behalve lokaal, van antwoord te dienen. Of het nu gaat over een energiebeleid dat een Dehaene zeker NIET zou steunen, of het blijven negeren van de onvrede bij meer dan zestig procent van de kiezers het gehad hebben met hun immigratiebeleid. En dan is er nog het kiezelsteentje … ARCO. Quo vadis christendemocratie?