Print
Hits: 1372

Marrakeshfoto: Savoy hotel in Marrakesh. Waarde lezers, We twijfelen niet aan uw belangstelling voor het recente debat over het VN-document “The Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration (GCM)”. We vermoeden ook dat u al ontdekte dat er twee visies diametraal tegenover mekaar staan. Alleen gaat dit zoveelste document voorbij aan de essentie.

De voorstanders beweren dat deze tekst slechts intenties bevat en niet zo belangrijk is omwille van het niet-bindend karakter. De critici daarentegen menen dat deze tekst als een ‘soft law’ later kan zorgen voor heel wat juridische problemen.

Internationale afspraken en ‘soft law’

Wie vanaf het begin niet meewerkte aan deze tekst was de VS. President Trump werd, net zoals recentere Europese critici, afgeschilderd als een populist. Toch is deze kritiek niet een zoveelste ‘faux pas’ van Trump. Men vergeet dat de VS altijd hun soevereiniteit voorop gesteld hebben en vroeger ook al recalcitrant waren ten aanzien van internationale instellingen. Zo erkent de VS nog altijd niet het Internationaal Strafhof. De discussie in de VS loopt langs partijpolitieke tegenstellingen: de Democraten zijn voor terwijl de Republikeinen tegen zijn. Maar één ding hebben Democraten en Republikeinen wel gemeen: voor zover wij konden nagaan, kreeg het Internationaal Strafhof nooit de toelating van de VS – ook niet toen er een Democraat president was - om Amerikaanse burgers (militairen en burgers die in opdracht handelden van de Amerikaanse regering) te berechten. In elk geval is er géén enkel ander land dat zo veel al of niet geheime militaire operaties uitvoerde in andere landen zonder hun toelating en dus onwettig waren.

Een ‘soft law’ betekent dat in de praktijk van de rechtsspraak rechters deze tekst kunnen gebruiken bij de beoordeling van juridische klachten. De onderliggende boodschap van deze VN-‘soft law’ is dat migratie moet bevorderd worden, want migratie is goed. Zo kan  in Europa de diversiteit (de multiculturele samenleving ) bevorderd worden. Dat is de ultieme doelstelling. Een geloofsovertuiging waarbij alle afvalligen in de ban worden geslagen.

Mag het eerst over de essentie gaan?

Wij lazen met veel belangstelling verschillende bijdragen en stelden vast dat de Belgische particratie opnieuw poogt om de discussie te laten verzanden. Een regering met veel gezond verstand kan voor een oplossing zorgen, dixit minister Jan Jambon, terwijl met heel dit dispuut helemaal geen gezond verstand gemoeid is, maar des te meer electorale afwegingen.

Deze discussie is volgens mij alvast niet de prioriteit. Het allerbelangrijkste waar de Dwarsliggers al meermaals op wezen in vorige bijdragen, gaat niet over HOE we de massamigratie willen organiseren, maar hoe we deze kunnen voorkomen of indijken.

 

Deze VN-tekst gaat voorbij aan de essentie van het probleem: hoe we de oorzaken van massamigratie kunnen aanpakken.

Géén onderscheid tussen oorlogsvluchtelingen en migranten?

Wanneer bondskanselier Angela Merkel verklaarde dat Duitsland die stroom migranten aankon met “Wir schaffen das”, maakte ze een kapitale fout door niet meteen duidelijk te maken dat ze het enkel over oorlogsvluchtelingen had. Achteraf verduidelijkte ze dat alsnog, maar de boodschap was vertrokken én belangrijker in haar beleid heeft ze daar ook géén rekening mee gehouden. In elk geval heeft Merkel daarmee de doos van Pandora geopend en de nu voorliggende VN-tekst heeft heel duidelijk de bedoeling om dit onderscheid tussen oorlogsvluchtelingen en de massamigratie definitief te begraven. Haar fout wordt nu door de VN nog eens overgedaan, maar dan mondiaal!

In Die Welt verscheen een interessant artikel hierover onder de titel: “Der Migrationspakt – eine Einladung an alle? (het artikel in het Duits is hier te lezen)

Dat onze politici deze discussie liever niet voeren is begrijpelijk. Het fundamenteel debat uit de weg gaan is de prijs die we moeten betalen voor de compromissenpolitiek die de huidige generatie Belgische politici overeind houdt.

Wat we vandaag meemaken is dat een deel van de volksvertegenwoordigers in verschillende Europese landen zich wél zorgen maken over de mogelijke invloed in de toekomst van deze tekst. Het bizarre is dat net zij die bezorgd zijn als opportunisten worden weggezet, terwijl politici, die de problemen negeren of voor zich uit schuiven, zichzelf als staatmannen presenteren.

 

Zijn massamigraties onvermijdelijk?

Door de eeuwen heen zijn er altijd massamigraties geweest. Er was ook altijd een duidelijke oorzaak: de strijd om te overleven. Het gebrek aan voedsel omdat de oogsten niet volstonden of omdat het aantal te voeden monden sneller toenam dan de voedselproductie. Deze massamigraties waren inderdaad onvermijdelijk en deel van de evolutie van de mensheid (en van elke diersoort). Hieronder de migratiestromen (verspreiding) van de homo sapiens.

migratie home sapiens

De getallen in de gele cirkels duiden duizenden jaren vóór vandaag aan

 

Maar er zijn ook historische voorbeelden van massamigraties die met succes werden gestopt:

Deze beperkte opsomming maakt één ding alvast duidelijk: massamigratie is niet onvermijdelijk en kan gestopt worden. Daarvoor is niet altijd gewapend geweld noodzakelijk, wél de kordaatheid om de eigen culturele en economische verworvenheden niet te grabbel te gooien.

Wie wordt er beter van een massamigratie?

De vraag is of de massamigratie die we nu kennen ook veroorzaakt wordt door het niet kunnen vervullen van de basisbehoeften van volkeren of zijn het hoofdzakelijk  gelukszoekers die migreren naar Europa?

Is massamigratie uit Afrika onvermijdelijk wanneer we de beschikbare ruimte, de natuurlijke rijkdommen én de klimatologische omstandigheden van dit continent in kaart brengen?

Is Afrika klimatologisch ongeschikt om de bevolking in leven te houden? Eén voorbeeld: In de vallei van de Jubba rivier in Somalië zijn er jaarlijks twee oogsten mogelijk. Daarmee kan zowat de ganse bevolking van Somalië gevoed worden. Maar neen, het WFP (World Food Program) van de VN moet daar, en in veel ander landen met gelijkaardige omstandigheden, massaal voedsel invoeren. Het gevolg: waarom werken? Beter het gratis voedsel (stelen en verder) verkopen en met dat geld drugs (kat) of wapens kopen!

Zou het kunnen dat het menselijk falen in deze regio aan de basis ligt van de aanhoudende braindrain én toenemende migraties? Wie denkt dat de echte sukkelaars de reis naar Europa maken, is ziende blind. Het zijn de meest bemiddelde en wellicht ook de meest bekwame die naar hier komen om te werken en met het verdiende geld hun families in Afrika in leven houden. Het gevolg kennen we al decennia: er verandert niets in de thuislanden; waarom ook?

Zijn het niet veeleer de misbruiken door de politieke klasse die de oorzaak zijn van de hongerende bevolking? Voorbeelden legio!

Is corruptie, die ervoor zorgt dat de bestaansmiddelen aangeslagen worden door weinigen, de oorzaak dat velen géén toekomst hebben in hun eigen land? Wie zijn de omkopers van deze witteboordencriminelen?

Zijn er geen religieuze taboes die zorgen voor een ongebreidelde en eigenlijk onverantwoordelijke toename van de bevolking? Staan sommige religieuze opvattingen de vooruitgang (Verlichting) en de welvaart niet in de weg?

Is deze onvolledige opsomming van oorzaken een voldoende reden voor migratie? Is migratie überhaupt een goede oplossing voor zowel de ‘Fragile/Failed States’ (kaart hieronder) als de ontvangende landen?

failes states

 

Wordt het niet eens tijd om vast te stellen dat de problemen zich stellen in (onder meer) Afrika en NIET in Europa? Zouden de VN niet beter hun verantwoordelijkheid nemen en deze problemen in kaart brengen zodat er ook een duurzame oplossing komt en de massale migratie, die anders nooit zal stoppen, kan worden voorkomen?

De VN zouden alvast kunnen beginnen om opnieuw een duidelijk onderscheid te maken tussen vluchtelingen en migranten, om niet elk land dat zijn eigen ondergang organiseert te beschouwen als een probleem voor andere landen die er niets mee te maken hebben, maar soms wel belang hebben bij de chaos … Laat deze landen ook de prijs betalen voor hun onverantwoordelijke inmenging.

De Verenigde Naties moeten dringend hun verantwoordelijkheid opnemen en de problemen oplossen daar waar ze zich stellen!

In eigen land zouden alle politieke partijen beter eens de problemen die zich nu in Afrika stellen en niet in Europa  helpen oplossen in plaats van verder miljoenen te pompen in bodemloze putten.

Onze conclusie is dat deze VN-tekst zo belangrijk is dat het een regeringscrisis waard is.

Waarom? Omdat een ongecontroleerde instroom van Afrikanen die dan nog niet eens geconfronteerd worden met een sterke 'Leitkultur' zal leiden tot de instorting van onze instituties en een vervanging door Afrikaanse toestanden. Dan heeft niemand iets gewonnen, want de migranten zullen hier dan precies dat vinden waarvoor ze gevlucht zijn: incompetentie, corruptie en dus armoede. Dan heeft iedereen verloren.

Mochten de auteurs Pierre Accoce en Pierre Rentchnick vandaag een boek schrijven over de Westerse politieke leiders, zouden ze slechts één woord in de titel moeten veranderen:

 

   Ces malades irresponsables qui nous gouvernent”.