koranWaarom is het voor moslimmigranten zo moeilijk om zich in Europa te integreren? Een commentaar van Eugen Sorg in de Basler Zeitung 07 april 2017

De mate aan materiele, juridische en mediale tegemoetkomendheid waarmee migranten in het huidig Europa worden ontvangen is historisch uniek. Sinds tientallen jaren worden miljarden uitgegeven voor integratieprogramma’s, taallessen en steunmaatregelen. Maar “de resultaten lieten te wensen over”, zoals Walter Laqueur in “The Last Days of Europe: Epitaph for an Old Continent “ laconiek opmerkt. De integratie van vooral de moslim immigranten, onverschillig of ze nu uit Noord Afrika, het Nabije Oosten of Zuidoost-Azië komen, faalt steeds duidelijker. Jonge moslims zijn, gemeten aan hun aandeel van de bevolking, meer dan proportioneel vertegenwoordigd in de Europese gevangenissen, in het bijzonder voor seksuele en gewelddadige misdrijven.

In grootsteden zoals Parijs, Brussel, Londen en Berlijn, maar ook in meer overzichtelijke oorden zoals Malmö hebben zich getto’s gevormd, etno-religieuze koloniën, bewoond door versluierde vrouwen en gecontroleerd door moslim-predikanten en drugsbazen. Buurten waar zich de staatsmacht enkel nog in bewapende formaties durft binnen gaan, en zich van Mogadiscio of Lahore enkel daardoor onderscheiden dat de bewoners hier van sociale steun leven en daardoor niet gedwongen zijn hun dagelijks brood op de arbeidsmarkt met een slopende baan te verdienen. En, nog ongezelliger: een radicale, antiwesterse islam heeft hier meer en meer sympathisanten, ook onder jonge moslims, die hier geboren en opgegroeid zijn. Enkele daarvan hebben hier al terreuraanslagen gepleegd. Duizenden anderen, daaronder ook afgestudeerden van onze hogescholen, hebben zich bij de doodseskadrons van de islamitische staat aangesloten, om vanuit Syrië voor het wereldkalifaat te doden en te sterven.

Lange tijd hebben de experten en de media de opnemende maatschappij voor de mislukkende integratie van de moslims verantwoordelijk gesteld. Vijandigheid tegenover vreemden, islamofobie en uitsluitingsgedrag van de inheemse bevolking zouden de andersgelovige inwijkelingen verhinderen economisch en qua opleiding even gemakkelijk te slagen als de ingezetenen. De moslims als slachtoffer, een zienswijze die ook door de vertegenwoordigers van talrijke moslimorganisaties graag overgenomen en verder verkondigd werd. Alleszins verklaart die zienswijze niet waarom veel andere inwijkelingsgroepen zoals Joden of Chinezen en Japanners succesvol waren, ofschoon die tegen werkelijk moeilijke en vijandige omstandigheden moesten opboksen. En waarom vallen noch Vietnamezen noch Indiërs door het buiten proporties falen van integratie op, maar meestal enkel moslims?

Cultuurproblemen

Blijkbaar moet de hoofdoorzaak voor het intellectueel niet slagen in Europe in de moslimcultuur zelf liggen. In het centrum daarvan staat de sharia, de 1400 jaar geleden in de Arabische woestijn door God via profeten geopenbaarde eeuwige wet. Ze regelt alle belangen tussen hemel en aarde, en is volkomen onaantastbaar voor mensen. “Indien iemand vindt”, staat zonder enige ruimte voor misverstanden, op de Duitstalige website islam fatwa “dat sommige wetten in de sharia moeten veranderd worden om ze aan de ontwikkelingen in onze tijd aan te passen… moet hij als afvallige moslim gedood worden.”

Daar maatschappijen voortdurend veranderen, maar de goddelijke waarheid echter voor altijd in de Koran en in het volmaakte leven van de profeet vastligt, schrijven rechtsgeleerden sinds meer dan duizend jaar onvermoeibaar nieuwe fatwa’s, rechtsexpertisen die op de veranderde omstandigheden religieus correct reageren. Ontelbare fatwa‘s begeleiden de gelovigen op hun weg. Geen enkel aspect van hun bestaan wordt aan individuele keuzes overgelaten. De kleinste details – hoe moet men reageren als men tijdens het eten een wind laat? Hoe groot moeten de stenen zijn waarmee men een overspelige vrouw ter dood zal brengen? – worden met dezelfde sacrale ernst vastgelegd en in wetten gegoten als de belangrijke: in welke gevallen moet men een oorlog beginnen? Hoe moet de erfenis verdeeld worden? Is de aarde een platte schijf?

De wereld van de islam is een culturele woestijn, de mens is er onmondig. Iedere beslissing wordt voor hem genomen, hij wordt geconditioneerd op conformisme, autoriteitsgelovigheid, onderwerpingsmoraal en tegelijkertijd schadeloos gesteld met de illusie tot een gemeenschap te behoren die door God werd uitverkoren om de wereld te regeren. In het Westen stoot hij op de last van de vrijheid om zijn eigen verstand te gebruiken. Fatwa of zelfbeschikking. De botsing is heftig, het resultaat onduidelijk.