die verschleierte gefahrZana Ramadani gaat in haar bestseller „Het gesluierd Gevaar” in het verweer tegen macho’s, de opvoedsters die ze rot verwennen en een Westen in integratiewaan. De voormalige Femen activiste Ramadani in Berlijn: „De moslimvrouwen zijn de grootste onderdrukkers van hun dochters.” Interview met Bettina Weber.

In uw boek begint U ruzie met iedereen: met de politiek, vooral dan de linkerzijde, met de feministen, de tijdschriften, de conservatieve islam, de moslim macho’s en hun moeders. Hebt U eigenlijk geen politiebescherming nodig?

Die is moeilijker te krijgen dan men denkt. Ik heb ontelbare klachten ingediend, maar omdat de bedreigingen, vooral op de sociale media, bijna altijd anoniem zijn, kan de politie niet veel doen. Ik heb daarom vorig jaar een wapenvergunning aangevraagd.

Wie reageert het heftigst?

De Gender-Feministen. Ze strijden mijn vorming en weten af, noemen me een alleenstaand geval en relativeren. Van conservatieve moslims daarentegen komt geen kritiek: de dreigen enkel maar.

Wat voor bedreigingen zijn dat dan?

Och, daar is van alles bij. Ze noemen me hoer, dreigen met verkrachting, moord, en sinds ik zwanger ben ook daarmee het kind uit mijn lichaam te schoppen.


«Indien ik een Duitse was, zouden ze me een racist en nazi slet noemen.»

Hebt U angst?

Het zou absurd zijn indien ik neen zou zeggen. Het belast me, ja dat wel, maar ik tracht te beletten dat het me helemaal in beslag gaat nemen.

Is het bijzonder erg, dat U als moslima de islam kritiseert.

Indien ik een Duitse was, zouden ze me een nazi slet en een racist noemen. Dat verwijt komt dan onvermijdelijk. Dat ik daarentegen moslima ben maakt het moeilijker en daardoor erger. Dat ik het waag als vrouw kritiek te uiten, is het allerergste. En dus noemt men mij eenvoudig gestoord en getraumatiseerd. Maar men vreest me ook meer, omdat ik heel precies weet waarover ik praat. Mijn tegenstanders vermijden, als het enigszins gaat, tegenover mij in een talkshow te zitten.

Wat hebt U tegen feministen? U was toch ooit lid van Femen.

640px 2 years of FEMEN 4

Ik heb enkel iets tegen een zeer bepaalde soort feministen. En wel tegen diegenen die over vrouwensolidariteit praten maar ze niet leven. Die denken dat de Westerse blanke man het enige kwaad in de wereld representeert. Die blanke man mag men dan ook ongehinderd kritiseren. Maar kritiek tegenover leden van een vreemde cultuur, die net zo vrouwen verachtend is, classificeren ze automatisch als racistisch. Bij feminisme gaat het om mensenrechten. Men mag alles en iedereen kritiseren die vrouwenrechten met de voeten treden, ook moslims. Als feministen mij om die reden racist noemen, heb ik een probleem met hun invulling van het begrip feminisme.

«U zou eens moeten horen hoe moslims over Westerlingen praten. Dat is Pegida in het Turks.»

Bent U daarom bij Femen opgestapt?

Dat was één van de redenen. Femen trok steeds meer dergelijke gender-feministen aan. Dat ging zo ver, dat ze als protest tegen de FIFA een Duitse vlag op het holocaust gedenkteken wilden verbranden. Er was er een die, omwille van Pegida in Dresden, “Bomber Harris, do it again” op haar borsten schreef. Dat is onaanvaardbaar.

Uw familie vluchtte uit Macedonie naar Duitsland toen U zeven jaar oud was. Terwijl uw progressieve vader een nieuw leven begon, verkrampte uw moeder. Waarom?

Ik had veel geluk dat mijn vader een vorming had. Hij kwam uit een liberale familie, geen enkele vrouw droeg er een hoofddoek. Toen we in Duitsland aankwamen meed hij contact met andere Albanezen, nam in de plaats daarvan actief deel aan het dorpsleven, leerde onmiddellijk Duits en zegde ons altijd weer hoe belangrijk de taal was, en dat wij ons moesten inspannen.

En uw moeder?

Die miste de aansluiting. Ze telefoneerde iedere week uren lang met haar familie thuis, en bleef zo de gevangene van die wereld. De waarden en de moraal van ginder, die mijn vader nooit aangetrokken hadden, tegen wier engte en beperktheid hij zich geweerd had, werden voor haar steeds belangijker. Omdat de Duitsers voor ongelovigen gehouden worden, en de Duitse vrouwen voor sletten, had ze, hoe ouder ik werd, steeds meer het gevoel dat ze me moest controleren. Omdat ik de eer van de familie zou kunnen bezoedelen, en geen enkele Albaanse man mij dan nog zou willen huwen. En zij zou de schuld daaraan dragen.


«De vrouwen zijn de grootste onderdrukkers van de dochters»


De vrouwen zetten dat verder, waar ze ooit zelf onder geleden hebben?

De vrouwen zijn de grootste onderdrukkers van de dochters. Daarom is het zo belangrijk bij de integratie op de vrouwen te rekenen, hun de verworvenheden van de Westerse wereld te tonen, want in de moslimwereld zijn zij voor het behoeden van de eer van de familie verantwoordelijk, niet de mannen. De zonen kunnen drugs verkopen, gewelddadig zijn. Dat is allemaal geen probleem voor de moeders, want dat bedreigt de eer van de familie niet. Maar de maagdelijkheid van de dochter, die moet tot elke prijs behouden blijven. Indien dat niet lukt, heeft de moeder gefaald en zij brengt schande over de familie. Daarom trommelde mijn moeder op een bepaald moment haar broers op. Ik vluchtte nog diezelfde avond naar het vrouwenhuis, omdat ik moest vrezen naar Macedonie gebracht en daar uitgehuwelijkt te worden.

Moslim moeders krijgen van U in ieder geval slechte punten: U schrijft over een fatale “ Zoontjesverering”.

Omdat de jongens tot prinsen opgevoed worden. Ze worden gepamperd, verwend, bediend en daardoor uiteindelijk tot mislukkelingen opgevoed. Ze falen, omdat het Westen een prestatiemaatschappij is, maar ze thuis iets heel anders wijsgemaakt wordt. Ze kennen het niet, dat van hun iets verlangd wordt, dat ze zich moeten inspannen. En dus falen ze. De schuld daaraan dragen dan alle anderen: de onderwijzeres, die ongelovige slet, die aan de zoon niets te vertellen heeft. Of in het algemeen, de Westerlingen die allemaal racisten zijn en moslims geen kans geven.

U schrijft dat U bepaalde buurten in Berlijn mijdt, bij voorbeeld Neukölln: U voelt zich daar opgejaagd. Is dat niet overdreven?

Neen. In Neukölln, Wedding en Kreuzberg zijn er straten waar men als vrouw niet kan komen, en al helemaal niet in de zomer. Het is spitsroedenlopen, men wordt bedreigd. Onlangs parkeerde ik mijn auto in Neukölln, en een jonge moslim brulde me aan: “Hey slet, maak dat je weg komt, ik wil die parkeerplaats hebben.” Veilig heb ik me daar maar één keer gevoeld: toen ik vorig jaar voor een reportage een hoofddoek droeg. Dat was de eerste keer dat de mannen me niet bekeken. Dat kan toch niet, dat ik als vrouw in een Duitse stad enkel gerespecteerd word als ik gesluierd ben.


«Het hoofddoek staat voor appartheid tussen de geslachten.
Waar ook de politieke islam binnen komt verschijnt ook de versluiering der vrouw»


Weert U zich daarom zo heftig tegen het hoofddoek?

Het hoofddoek staat voor apartheid tussen de geslachten. Waar ook de politieke islam binnen komt, de versluiering van de vrouwen komt mee. Het hoofddoek diende oorspronkelijk om te kunnen onderscheiden tussen eerbare vrouwen en slavinnen. Die laatste mocht men ‘gebruiken’. ‘Gebruiken‘; zo werd dat inderdaad genoemd. Op deze gedachten steunt het hoofddoek, en dat nog altijd: men onderscheidt daarmee zedige van onzedige vrouwen. Daarom gelden Westerse vrouwen als sletten, die men zonder meer mag bepotelen.

Dat denken monslims, die in de derde generatie in het Westen leven?

Ach, U moest eens horen hoe velen van hen over Westerlingen spreken. Dat is Pegida in het Turks. Of Albaans of Arabisch.

Desondanks: gelovige moslima’s die een hoofddoek dragen, pochen op hun zelfbestemmingsrecht.

Dat met het zelfbestemmingsrecht is een grap. Miljoenen vrouwen in moslimlanden hebben geen keuze of ze een hoofddoek willen dragen of niet. In Iran scheren ze zich daarom zelfs hun haar af. En hier praten die over vrijheid. Ik vraag een hoofddoekverbod, vooral aan scholen. Minstens daar moeten moslimmeisjes nog kunnen vrij zijn. Voor minderjarigen moet het in ieder geval verboden worden. Indien men 12-jarigen een hoofddoek opzet seksualiseert men ze, daarbij zijn dat nog kinderen. Het maakt me woedend als daar mensen van louter tolerant begrip de samenhangen niet zien.

U maakt vooral dit tolerant begrip verantwoordelijk voor de geradicaliseerde islam. Een gedurfde stelling.

Neen. De politiek heeft de conservatieve Islam jaren lang het hof gemaakt, zijn vertegenwoordigers worden in iedere talkshow uitgenodigd. Daarbij gaat het die nooit om spiritualiteit maar altijd om politiek. Tegelijkertijd hoort niemand de progressieve moslims, omdat die niet zo veel lawaai maken, en ze ook niet zo veel geld hebben. Daarom hebben ook die moslims, die nog bij de eeuwwisseling nauwelijks ooit een moskee bezochten – dus de overgrote meerderheid – plots de indruk dat moslim zijn een eigen identiteit is. En dat ze door ‘de anderen’, de Duitsers of de Zwitsers, gediscrimineerd worden en hun moslim identiteit moeten verdedigen. De tolerante onder de moslims worden, van louter Westerse tolerantie, aan de rechtse onder de moslims uitgeleverd.

U gaat nog een stap verder: U maakt de islam voor het islamisme verantwoordelijk.

Geen enkele ander godsdienst brengt zoveel moordenaars voort als de islam. Dan kan men toch niet eenvoudig zeggen dat die dingen met elkaar niets te maken hebben. Natuurlijk hebben die dingen wél met elkaar te doen. Hier moet men ook geen verontschuldigingen zoeken of zich eruit praten. Moslims zien zichzelf liever als slachtoffers, in plaats van zelfkritisch te zijn. Maar speciaal dat laatste wordt door de achterlijke islam uitgedreven, omdat hij op het hiernamaals, en niet op het heden gefixeerd is. Het gaat daar niet om vooruitgang, en ook niet om het stellen van vragen. Bij voorbeeld deze: waarom wordt in een moskee, een heilige plaats, een oord van spiritualiteit, haat gepredikt? Dat men op die vraag nooit een antwoord krijgt, zegt eigenlijk alles.


(Verschenen in de SonntagsZeitung)


De Onverschrokkene

Zana ml032

  • Zana Ramadani, 33, werd in Skopje, Macedonië, geboren en kwam als 7-Jarige met haar familie naar Duitsland. Ze studeerde rechten, sociologie en politieke wetenschappen, en werd lid van Femen; vandaag bedrijft ze politiek bij de CDU.
  • Ze heeft sinds 2009 de Duitse nationaliteit, en enkel die. Ze meent dat een zich duidelijk bekennen van migranten tot hun nieuw vaderland onvoorwaardelijk nodig is.
  • Haar begin maart gepubliceerd boek: „Het gesluierd Gevaar – de macht van moslimmoeders en de tolerantiewaan van de Duitsers“ (Europa-Verlag) is een hartstochtelijk pleidooi tegen verkeerd begrepen tolerantie voor de conservatieve islam.
  • Een week na het verschijnen stond het boek reeds op de ‘Spiegel»-Bestseller-Liste.’

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren