Print

zwarte pietDe zoektocht naar waarheid zou nooit ophouden, ware daar niet de wijsheid van de politiek correcten die wegdenken wat hen in de weg staat.

 

Pangloss in het boek over Candide van Voltaire had gelijk: deze wereld moet de best mogelijke aller werelden zijn. Hoe zou het anders kunnen dat de Verenigde Naties zich met een heuse werkgroep over het eeuwenoude probleem ‘Sinterklaas’ buigen? Niet dat ik het probleem op zich voor onbelangrijk houd. De vraag en de uiteindelijke onzekerheid, bestaat hij nu of bestaat hij niet, kwelt - naast mij - gegarandeerd nog een miljard andere kinderen. Hoog tijd dat we hierover nu eens uitsluitsel krijgen uit gezaghebbende bron, zelfs al spuit die alleen maar onzin.

Maar in de schoenen van die arme mevrouw Shepherd zou ik niet willen staat, nog afgezien van het feit dat ik heel moeilijk loop op hoge hakken.

Speelgoed verdelen kost geld

Aanvankelijk leek het een makkie. Mevrouw Shepherd is een erudiete dame; uitstekend postmodern geschoold. Ze heeft Lyotard gelezen van A tot Z. Als eerste en belangrijkste punt op de dagorde diende de werkgroep dus te bepalen welk geloof ze zouden aanhangen en verkondigen ten aanzien van het bestaan van Sinterklaas, zonder natuurlijk het woord geloof in de mond te nemen. Welles of nietes? Ten dien einde organiseerde mevrouw Shepherd een teambuilding- en brainstorming kick-off sessie Met minder gaat het niet voor moderne managers. Het evenement vond plaats in een vijfsterrenhotel bij Cannes.

De methodische inbreng kwam van enkele leden van het IPCC, die tegen vorstelijk honorarium als consultants ingehuurd, vanuit hun grote ervaring onmiddellijk stelden dat het betrouwbaarste resultaat het goedkoopst kon worden bereikt door het opgooien van een munt. Na een lang aperitief en een korte deliberatie werd hierover eensgezindheid bereikt.

Dat was dan meteen ook de laatste beslissing, want toen begonnen de problemen: welke munt opgooien? Voor de Amerikaan (Charles Bullhorn) was het duidelijk: enkel een dollar, meer bepaald een zilveren dollarmunt, kwam in aanmerking. De Chinees (Ping Ping) counterde fijntjes dat de suprematie van de dollar verleden tijd is, en stelde een gouden 10 yuan als meer toekomst gericht voor. De Duitser (Fritz Baron von Kohlen und Rheibach) prees met een emotioneel vibrato in de stem een historisch 1 D-Mark stuk aan; hij had er toevallig nog een op zak omdat je maar nooit kunt weten. De impasse was compleet.

De consultants van het IPCC probeerden de zaak te deblokkeren. Ze stelden voor een peperdure computer aan te schaffen, en dan met behulp van een heel gesofistikeerde toevalsgenerator het pleit te beslechten. Hoe duurder de computer, hoe ‘waarder’ het resultaat. Zo maken ze hun klimaatvoorspellingen ook, en heel de wereld accepteert die voor bare munt (zie je: toch ook weer munt).

Wat niet bestaat kan niet bestaan

Een ogenblik leek de situatie gered, maar toen nam de Japanner het woord. Seichi Omisschien is, hoewel een eerder schuchtere en onopvallende verschijning, een moeilijk mens. Hij is in zijn vroegere leven wiskundeleraar geweest, hij heeft Kant gelezen (alle drie de kritieken) en - wat veel erger is - ook nog begrepen. Tot overmaat van ramp is hij een grote bewonderaar en aanhanger van Karl Popper. Daar moest ellende van komen!

Hij oordeelde bitter streng over de tot hier toe gevolgde procedure. Hij noemde ze compleet onwetenschappelijk. Inderdaad, zo stelde hij, is het nog niemand gelukt het bestaan van Sinterklaas onbetwistbaar aan te tonen. Maar het niet-bestaan van gelijk wat is per se onbewijsbaar (zie Popper). Dus is de opgave van de werkgroep onmogelijk uit te voeren en moet aan de algemene vergadering van de VN worden teruggegeven.

Hij kreeg geen tegenspraak. De overige leden van de werkgroep hadden hun zenuwen met royale medicinale applicaties van ‘Single Malt’ en ‘Cognac Fine Champagne’ onder controle moeten brengen. Het feit dat ze er ook nuchter niets van gesnapt zouden hebben is hier onbelangrijk. De IPCC-consultants waren in een geanimeerd gesprek verwikkeld met enkele niet onaardig uitziende jonge dames, waarschijnlijk over problemen bij het bepalen van de ouderdom van ijskernen met behulp van 10Be. Mevrouw Shepherd besloot de zitting, en ieder ging zijns weegs.

Mevrouw Shepherd sliep slecht. Ze had de volgende vergadering (in Aspen, Colorado) al gepland. Wat nu? Waren ze met dat onderzoek maar twintig jaar eerder begonnen. Dan had ze nog DE mondiale Sinterklaas expert, Toon Hermans, kunnen oproepen. Te laat nu!

Zwarte Piet is eigenlijk oranje

In de nood werd de reddende gedachte geboren. We kunnen, overwoog ze, door de kleur van Piet (uiteraard zwart), het hele gedoe voor racistisch en politiek incorrect verklaren. Veel tegenstand moeten we daarbij niet verwachten. De Vlamingen, bij voorbeeld, slikken alles wat uit die hoek komt onbezien als zoete koek. We nemen dan in de voltallige VN-vergadering een resolutie aan die Sinterklaas bant. Dat moet lukken; op die manier hebben we toch ook al de massavernietigingswapens van de aardbol doen verdwijnen!

Het was een goed plan, en het had kunnen lukken, maar het stootte op de eigenzinnigheid van de Hollanders. Mevrouw Shepherd kon het misschien niet weten, maar er zijn twee dingen waar je moet afblijven: het huis van Oranje en Sinterklaas. Als het om Sinterklaas gaat is de Koninklijke Marine zonder veel nadenken bereid om het gevecht met de US Navy aan te gaan, want dan is de essentie, het bestaan zelf van Nederland bedreigd. Het ging dus scheef, en heel Nederland staat op zijn kop.

We moeten daarom de prestatie van mevrouw Shepherd niet minachten. Ze heeft iets bereikt dat tot hier toe niemand voor mogelijk gehouden had. Heel Nederland, links en rechts, jong en oud, arm en rijk staat als één blok achter zijn Sinterklaas. Een dergelijke eendracht is sinds de tweede wereldoorlog niet meer waargenomen. De gevolgen daarvan, eventueel ook politiek, ook economisch, zijn nog niet te overzien. Toch wordt ze nu met spot en hoon overgoten, en met scheldtirades belaagd. We willen maar hopen dat het allemaal geweldloos blijft.

De wereld is inderdaad onrechtvaardig en ondankbaar. Zou Pangloss zich misschien toch vergist hebben? Zijn werkgever heette overigens Baron Thunder-Ten-Thronck.

Uw simpele duif

Dwarsligger