silhouette 3576109 960 720Serge Desouter : In de jungle van desinformatie over het milieu en klimaat – beide vaak door elkaar gehaald: het milieu bepaalt niet het klimaat, maar het klimaat bepaalt wel het milieu – is het lastig om als gewone sterveling het goede van het foute te scheiden.

Wordt het modern ecologisch besef niet al te veel louter economisch, politieke of als pure overlevingsstrategie opgevat? Of zelfs gewoon als modeverschijnsel? Ik vraag het me af.

De autochtone ‘kleine’ man en vrouw voelt zich meer en meer opzij gedrukt. Zij hunkeren naar de herwaardering van hun basis levensbronnen zoals hun thuisgevoel en ook hun omringend levensmilieu. Maar ook veiligheid, lucht, spreektaal, water, stilte, het-behoren-tot, het straat- en wijkgevoel, hun verbondenheid met de lokale geschiedenis en herinneringen in reuk, tast, smaak, en geluidservaringen. Zelf wens ik me niet willig over te leveren aan media die al te vaak het groene verhaal dagelijks eenzijdig opdissen.

Ik heb daarom getracht te grasduinen op die onoverzichtelijke weide van de nu wel erg bedrijvige klimaatactivisten. Ik ook eis mijn (tegen)stem te laten horen. En als men het niet over alles met mij eens is – en omgekeerd – dan neem ik dat niemand kwalijk en zal ik ook niemand bij het grof vuil afzetten zoals dat vaak het lot is van (klimaat)critici. Ik zou zelfs graag ook mooie tegenstemmen voor mijn lied willen aanhoren.

Want ‘denkt men nu echt dat windmolens, zonnepanelen en elektrische wagens, samen met een volledige omwenteling van een mondiaal economisch systeem, ter bestrijding van de menselijke CO2 iets gaat veranderen aan het klimaat op aarde?’ liet Jan Jacobs zich eens ontvallen. En wat te denken van het impact op het milieu? Een mooi landschap of panorama is wat anders. Te bedenken dat dezelfde ecologisten in de Pyreneeën hebben geprotesteerd tegen het aanleggen van een hoogspanningslijn in een dal, wegens verstoren van het panorama.

Er loopt nu zelfs een petitie op internet om de voornaamste banken (Belfius, KBC, ING en BNP Paribas Fortis ) te verplichten hun investeringen voor een ‘duurzaam’ investeringsbeleid in lijn te brengen met het Klimaatakkoord van Parijs. De groene milieu-industrie juicht het initiatief natuurlijk uitbundig toe. Of wat dacht u? Het wordt ook gesteund door het eerbiedwaardige AEFJN met haar 49 katholieke Congregaties. En commerçant Jef Colruyt van de gelijknamige supermarktgroep, kreeg de nationale Belgische VRT over de brug om reclame te maken voor zijn ‘ondernemingen in de duurzame groene sector’. (29 maart 2019) De Colruyt Group heeft inderdaad belangrijke activiteiten (en belangen) in de ‘groene’ energiesector. Zo is deze ‘retailgroep’ ook een van de belangrijkste investeerders in de ‘offshore’ windmolenparken in de Noordzee. Met hen zijn, Consortium Norther NV, Otary, Electrawinds,… e.a.1 ook vragende partij. Honni soit qui mal y pense ! …

En het grootste zonnepark van de Benelux moet je in Lommel gaan bekijken. Het bestaat uit 300.000 zonnepanelen als milieuvriendelijke en duurzame leveranciers. De installatie heeft een oppervlakte van 200 voetbalvelden in beslag genomen. Waar zijn nu de milieuactivisten en natuurvrienden die moord en brand krijten als de broedplaats van een zeldzame kikker verstoord wordt?

Milieu- en mensvriendelijk?

De 40.000 kinderen en hun jobs in de kobaltmijnen om de batterij van de elektrische auto van een groenactivist te maken: niet gezien. De miljarden liter sterk vervuild water en milieurampen om zeldzame aardmetalen boven te halen, nodig voor windmolens: overgekeken. De afvalberg van de 78 miljoen ton niet recycleerbare wieken, de 43 miljoen ton afval van zonnepanelen en hun lood- en cadmiumlekken: weer groene stilte. Het feit dat bijvoorbeeld zonnepanelen 5000 maal meer land (natuur dus) innemen dan een kerncentrale, om dezelfde hoeveelheid energie te produceren, dat zonnepanelen 300 maal meer afval veroorzaken dan nucleaire energie: nooit van gehoord.’2 En over de zware gezondheidsproblemen als gevolg van slagschaduw en geluid van windmolens: windstil. (3) Daarenboven ondergaan windturbines op zee ernstige corrosie door het zeewater. De tandwielkasten begeven het onder de enorme windkrachten. Het zijn ook massale vogel- vis- en zeezoogdieren moordenaars. Geen kat die erover bericht.

Men spreekt niet over de weerfenomenen zoals koele zomers en natte, milde winters die zouden veroorzaakt worden door de Noord-Atlantische Oscillatie (NAO) en het Oost-Atlantische Patroon (EA), althans volgens gezaghebbende bronnen onder leiding van prof. Ivan Janssens van de Universiteit van Antwerpen (07 juni 2016). Maar ook variaties in de jaarlijkse baan van de aarde om de zon zou een impact hebben op het klimaat. Deze laatste theorie is van de hand van de Joegoslavische astronoom Milutin Milankovitich (1879-1958) en wordt unaniem aanvaard. Nu dare-dare enkele wetten stemmen, grondwetten aanpassen, petities lanceren en het bedje spreiden onder druk van politiek en gesubsidieerde bedrijven en zo de burgers opzadelen met belastingverhogingen en verkeerde keuzes (aan de juiste kant van de geschiedenis, weet u) zijn zeker geen goede maatregelen om een ernstig klimaat (en milieu) -beleid uit te tekenen.

Slogans, slogans… ?

Dat alles wordt sloganesk de wereld ingestuurd zoals de geselecteerde ‘wetenschappelijke’ studies over apocalyptische klimaatsveranderingen die wat de oorzaken betreft, elkaar voortdurend tegenspreken en meer op astrologie dan op wetenschap lijken. Alle mondiale problemen worden gereduceerd naar het klimaat zoals onder meer: een mondiale griepepidemie, malaria, een nieuwe wereldoorlog, de instorting van het financiële systeem en het voortbestaan van de extreme armoede. Voor geleidelijke veranderingen is geen plaats, alle rampen staan al voor de deur, het is twee voor twaalf, alles moet zo snel mogelijk opgelost worden, de boosdoeners moeten gevonden en aangepakt, enzovoort enzoverder. Dat de Armageddon zou plaats hebben in 2015 was een spijtige vergissing, het zal in 2025 zijn maar zeker niet veel later! ‘Angst plus urgentie levert domme, drastische beslissingen op, met onvoorspelbare neveneffecten.’ (Hans Rosling) Een blik in de geschiedenis van de aarde is niet aan de orde.

Een uitgebreide lijst van de huidige wereldproblemen werd al eens uitgewerkt in het kader van de Kopenhagen Consensus (2012) onder leiding van Bjørn Lomborg, met een voorgestelde rangorde van belang, kostprijs en kans op resultaten. Verminderen van CO2-uitstoot staat op de dertigste plaats, na een hele reeks interventies die vooral de arme landen betreffen: verstrekken van vitamines, vaccinaties, ontwormen, betaalbare scholen, goedkope hartmedicijnen, bestrijding van de malariamug, opsporen en behandelen van tbc en andere infectieziektes, corruptie, geografische groei, natuurrampen, HIV-preventie, waterzuivering en -toegankelijkheid, gewapende conflicten, biodiversiteit… (Wikipedia)

Vooral in de debatten waar de tegenspraak volkomen afwezig is, vooral ook omdat klimaatactivisten zonder enige tegenspraak volkomen ongegronde standpunten verkondigen. Is het nut van tegenspraak ook niet dat men zo tot diepere inzichten komt? Maar ja, activisten schijnen niet geïnteresseerd te zijn in diepere inzichten, wel in het absolute ‘eigen gelijk en de vernedering van de tegenstander’.(Rob Lemeire)

De krant De Morgen (31 januari 2019) had er heel wat inkt voor over om reuzegroot te kunnen titelen: ‘Actievoerders hebben groot gelijk’: 3.455 Academici drukken politici met de neus op de feiten. Die stuurden een open brief ‘aan de Regeringen in België om hen te vragen meer ambitie te tonen in hun klimaatbeleid’. Als je dan toch wil uitpakken met het gezag van het getal, kan men dan ook verduidelijken hoeveel van die academici relevante ervaring hebben? Hoeveel pedagogen, psychologen, filosofen en sociologen zaten er bij? Hoeveel onder hen hebben alle wetenschappelijke data bestudeerd vooraleer ze de open brief ondertekenden, vraagt Dominique Laridon zich af.

De academische wereld begint zich te roeren

Er beginnen nu toch ook meer reacties van uit de andere academische wereld te komen. Zo vanuit de KUL: ‘Nieuwe nucleaire technologie start van thorium in plaats van uranium. De centrales kunnen klein van omvang zijn, dus lokaal worden neergezet en door steden uitgebaat. Technologisch is duidelijk dat een nieuw type kleine kernreactoren met thorium in plaats van uranium als brandstof, en met gesmolten zouten of vloeibare metalen als koelmiddel in plaats van water, inherent veilig zijn, zonder risico op een kernsmelt of explosie. De kleine hoeveelheid langlevend kernafval die in deze reactoren geproduceerd wordt (ongeveer het volume van een blikje frisdrank per jaar), kan in de reactoren zelf ‘verbrand’ worden, net als het al bestaande langlevend afval. Hiermee zou het kernafvalprobleem dus van de baan zijn!’4 Heel wat hoopgevender dan de zonnepanelen en de windmolens van links/groene politieke partijen, drukkingsgroepen en gesubsidieerde bedrijven.

Waar zijn de heerlijke ijstijdvoorspellingen van de jaren zeventig? Door al dat opgehoopte ijs zou de zeespiegel dramatisch dalen. We zouden strandvolleybal kunnen spelen in de Noordzee want die zou grotendeels droogvallen. Nu blijkt plots de ijstijd voorbij en gaat het over de opwarming van de aarde en de verhoging van het zeewaterpeil. Dat zal wel, doch weer maar eens een ecocatastrofe die ons te wachten staat? ‘Een of andere vorm van ecocatastrofe, zo niet een thermonucleaire oorlog, lijkt ons bijna zeker in te halen voor het einde van de eeuw’, waarschuwden Paul Ehrlich en John Holdren als voormalige raadgevers van de Amerikaanse president Barack (Hussein) Obama5. Toen die toekomst voor de deur stond bleek die beter te zijn dan tevoren. Holdren verloor zelfs een weddenschap hierover. En ‘wil men wachten tot de IJzertoren onderloopt?’ was dan weer recentelijk te horen.6

Dat slaat natuurlijk op niets. Voor het ogenblik stijgt het zeeniveau volgens maregrafen met 1 millimeter per jaar. Dat zou volgens François Gervais, 8 cm in honderd jaar betekenen. En hoe komt het dat de landmassa van sommige eilanden, zoals bij de Marshalleilanden, ‘groeit’? Van de 27 Pacifische Eilanden heeft 14 procent landmassa verloren en bij 43 procent is er een toename, en de rest is stabiel gebleven.7 Heel die bangmakerij van de zeespiegelstijging werd nogmaals ontkracht (maart 2019) in een rapport genaamd Zeespiegelmonitor 2018 door het gerenommeerde Nederlandse kennisinstituut Deltares. Volgens Fedor Baart ‘zien we nog steeds dezelfde stijging als toen we in 1890 begonnen met nauwkeurige metingen’.(de Volkskrant) Trouwens een deel van de gemeten stijging is overigens het gevolg van een normale bodemdaling van 4,5 cm per eeuw. In 2018 is de zeespiegel aan de Nederlandse kust ten opzichte van 2017 met 7,2 mm gedaald.

Is het allemaal eco-catastrofe?

En wat met de natte en droge periodes van de Sahara? Men weet dat er vroeger zelfs rivieren stroomden en het Tsjaadmeer ooit groter was dan de Kaspische Zee.  Er groeiden dan ook veel plantensoorten die men tegenwoordig alleen in natte, vochtige gebieden aantreft of zelfs in de tropen. In die perioden konden mensen er zich goed handhaven als jagers en verzamelaars. Vermoedelijk leefden er ook nijlpaarden, olifanten, bavianen, katachtigen etc. Van archeoloog en professor Francis Van Noten weet ik dat hij in de Sahara een slagtand van een olifant heeft opgegraven. Het waren waarschijnlijk de cycli die de intensiteit en de verdeling van de instraling van het zonlicht op aarde bepaalden en die zijn daarmee over langere perioden gezien in belangrijke mate verantwoordelijk voor de variaties in het klimaat en de klimaatverandering.8 Toen zeker geen uitstotingen door menselijke activiteiten of nijlpaarden- en olifantenscheten!...

Hoe komt het dat men in de 17de eeuw een kleine ijstijd had? Wie was er toen verantwoordelijk voor? Wie was of is verantwoordelijk voor de verandering van het magnetisch veld? Wie is er verantwoordelijk voor de veranderende afstand van de aarde tot de zon, die op regelmatige tijdstippen zich voordoet. Welke onverlaat maakt dat de zonnewinden in hevigheid af- of toenemen? Als daarop kan geantwoord worden: de mens! dan ben ik de eerste om op blote voeten naar Compostella mijn dwalingen te gaan opbiechten!’ (Guy Verreth)

En nu duikt plots ‘global warming’ als thema op. James Hansen van de NASA voorspelde op 23 juni 1988, voor een senaatscommissie in de VS, dat de aarde gevaarlijk zou opwarmen door menselijke CO2 en dat ijs en sneeuw overal zou smelten, zo vertelden zijn vrienden.9 Zeer eigenaardig, want amper enkele decennia eerder in 1972, schreven de klimaatwetenschappers een brief aan toenmalig president Richard Nixon, dat een nieuwe ijstijd onvermijdelijk zou zijn.

Over het gat in de ozonlaag wordt nu dan weer zedig gezwegen, want het is nog nooit sinds 1988 zo groot geweest als vandaag. Nu moet de ‘wetenschappelijke’ waarheid hieromtrent haar broek optrekken.

En de fameuze film An Inconvenient Truthvan Albert Arnold Gore alias Al Gore werd door een rechter in Engeland veroordeeld als zakkenrollerij vanwege negen opzettelijke overdrijvingen en flagrante leugens. Ondertussen was Gore’s neptheorie en zijn doemscenario’s toch al de wereld rond. Hoe kreeg Al Gore het gedaan dat met één promofilm in 2006 het klimaat tot wereldwijd probleem werd uitgeroepen? Daarvoor kwam dit amper aan bod.

Zijn eigen levensstijl heeft een carbon footprint van een klein Derdewereldland maar zijn groene aanhangers blijven hem trouw. Een conferentie van hem kost je 600.000 dollar. Hij kreeg er zelfs nog een halve Nobelprijs bovenop en de andere helft ging naar het IPCC. Niets aan de hand… De ‘meerderheid van wetenschappers’ weet u. Maar meerderheden zijn volatiel, wat nu geldt als een grondstelling kan binnen enkele jaren voor voorbijgestreefde dwaasheid worden aanzien. De geschiedenis staat er bol van.

Niets met politiek te maken?

Er lopen nu jongeren in klimaatbetogingen rond die de puistjes nog uit hun kin moeten knijpen. Zelfs lagere school leerlingen lopen met volle klassen mee. ‘Wat krijgen we nog? Kleuters die betogen voor transgendertoiletten? Communicantjes die hongerstaken tegen de bezetting van de Westelijke Jordaanoever?’ (Dominique Laridon)

Jeugdenthousiasme, redelijkheid en kennis zijn geen synoniemen Of zit er toch platte politieke manipulatie of recapitulatie achter al die jeugdige klimaatbetogingen? Boekverbrandingen hebben we in vorige eeuw ook meegemaakt zoals ook de onzalige opstanden van de Roodgardisten in China. Dus: even rustig aan jonge lui!

Ondertussen schrijven politici van links en rechts in allerijl nieuwe paragrafen in hun verkiezingsprogramma’s waarin zij om ter strafst maatregelen aankondigen over klimaat-thema’s en zedig over het kostenplaatje zwijgen.

Trouwens klimaatwetenschap an sich bestaat nog niet echt (waar studeert men dat?), wél meteorologen, astronomen, chemici, fysici, wiskundigen, oceanografen, geologen, paleontologen... ‘Maar plots noemt elke weerman (weervrouw - ik ben voorzichtig) zich klimaatspecialist, voortgestuwd door het politieke programma van het internationale klimaatpanel IPCC dat volgestouwd zit met NGO's. De klimaatsceptici komen zelden of nooit aan bod.’ (Wim van Rooy)

In de jaren rond 1945 toen het verbruik van steenkool, petroleum en gas op zijn hoogtepunt waren zakte de temperatuur gedurende dertig jaar et dat terwijl de uitstoot van CO2 verhoogde. En wie zegt wat de juiste temperatuur is voor de planeet? Al Gore? 

Trouwens de verhoging van het CO2 heeft ook benefieke consequenties voor mens, dier en plant die gewoonlijk verzwegen worden of niet geweten zijn.10 En wat de opwarming van de aarde betreft, dit is voor Bjørn Lomborg11erkend onder de 100 meest invloedrijke mannen door TIME in 2004 – op geen enkele wijze de belangrijkste bedreiging voor het milieu.

De zure regen zou dan weer een Europees sterfhuis voor bossen worden, een ecologisch Hiroshima. ‘Wie in de regen liep solliciteert in feite naar een toupetje’ en als het zo door gaat, ‘brandt de regen gaten in je kleren’, waarschuwde de Noord-Hollandse provincieambtenaar Arend Vermeulen in die jaren zeventig van vorige eeuw. Nu was zure regen wel een reëel probleem, maar de gevolgen waren ook weer eens schromelijk overtrokken. En Jean-Pascal van Ypersele voorspelt nog in januari 2019 (kranten en ook bij RTL): ‘50 graden in de zomer en België dat voor een deel gaat verdwijnen’.

Toen president Barack Obama tweette: ‘Ninety-seven percent of scientists agree: #climate change is real, man-made and dangerous’ was twijfel niet alleen politiek niet correct, wie het wel aandurfde werd vanaf dan als ‘klimaatontkenner’ of erger nog ‘klimaatnegationist’ weggezet. Dat Obama die tweet zelf niet eens stuurde, maar de activistische ‘Organizing for Action’ (OFA)-groep die het account beheert, het zal de activisten worst wezen. Ook het feit dat zelfs Obama pro-nucleaire energie was, hoorden we nooit. (Jan Jacobs) Nu begint men al te hyperventileren als men het over nucleaire energie heeft.

Een nieuwe religie

Dat klimaatdenken is een oppervlakkige nieuwe religie geworden, vol geboden en verboden en zoals de Britse filosoof Timothy Morton opmerkt in zijn Dark Ecology-concept: ‘Een heilige ecologie waar alles bestaansrecht heeft: de aidspatiënt én het aidsvirus.’

Geen weldenkend mens die het ongebreideld omgaan met de natuur en met fossiele brandstof zal goedpraten. Fijnstofsteden wil niemand. Koolmonoxyde is wel degelijk een schadelijk gas en vervuiling is er zeker. Maar het zou ook goed zijn meer oog te hebben voor een rabiate eco-business erachter en een politiek die zich aan het opbouwen is en waar niet alles koosjer en met groene vingers wordt opgediend. Banken hebben er een flinke stuiver aan verdiend en de faillissementen nadat de subsidiekassa werd leeggehaald, zijn legio.12 Zie ook de saga aan de Belgische Noordzee met Johan Vande Lanotte.13

Er steken enorme miljardenbelangen achter die niet hoeven onder te doen voor de petroleummaffia. Alleen onwetenden, naïevelingen of maffiosi kunnen achter dat banier lopen. Een wereldwijde financiële lobby onderhoudt deze triljoenendans en wie wil nu de kip met de gouden eieren slachten?

Klimaat en milieu werden algauw een nieuwe religie, waar de zondige mens –

de kanker op aarde – aflaten kon verdienen, zonden moest opbiechten en zijn leven zou beteren. Anders was de Apocalyps onvermijdelijk’, beaamt cynisch zelfs UNEP.(14) Voor een jaarlijks offer van 2 400 miljard dollar regelen de theologen tegenwoordig uw aflaten wel.15 Denemarken, Zweden, Nederland, Japan en, jawel, ook België weigerden na een rits van geldschandalen – die van Maurice Strong als eerste voorzitter is er maar een uit de lange lijst16 – nog 50 miljoen USD aan fondsen ter beschikking te stellen aan UNEP.

De jaarlijkse klimaatfestivals - de fameuze COP-vergaderingen (Conference of the Parties) – zijn voor de meeste Derdewereldlanden buitenkansjes die ze moeilijk kunnen spijbelen. Het doel van die happenings is om precieze regels te bereiken voor de uitvoering van de Klimaatovereenkomst van Parijs, die in 2020 in werking treedt. Met 23 000 was de milieuclerus in december 2018 present in het Poolse Katowice en zou er op tien dagen zoveel CO2 verbruiken als duizenden Westerse gezinnen op een jaar. Dan moeten de vliegreizen, het dorp dat moest gebouwd worden om de klimaattoeristen te huisvesten er ook nog bij geschat worden. Ze verkondigden urbi et orbi dat ze zeven miljoen bomen lieten planten. Maar die groeien beter met meer CO2 in de lucht…

Bezigheidstherapie?

De fanatiekste klimaatkampioenen op die COP-vergadering – toch wat de aanwezigheid betreft – komen uit de Afrikaanse landen. Guinea, een moslimland dat wat mensenrechten, milieu en nog veel meer betreft bol staat van corruptie, stuurde enkele 406 (u leest goed) aandachtige deelnemers op de 14.000 officiële delegates. Andere Afrikaanse graaidemocratieën hinkten een beetje achter zoals RDCongo (237), Ivoorkust (208), Soedan (172), Senegal (171), Benin (139) en Madagaskar (86) dat laatste dat massaal zijn edelhoutsoorten en natuurbronnen illegaal door haar eigen beleidslui op de zwarte markt brengt. En ‘hors compétition’ Noord-Korea met 3 en Syrië dat natuurlijk met andere zaken bezig is, sloot de lijst met slechts 2 participanten. België stuurde 29 en Nederland 40 ‘experten’. Meldenswaardig is dat elke deelnemer van Guinee 2.328 USD mocht afhalen aan een VN-kassa. Een teleurstelling want het jaar voordien in Duitsland was het nog 3.530 USD. Maar ja, daar is het leven ook duurder dan in Polen. Het bnp per inwoner in Guinee bedraagt geen 4 Euro per dag. Dus dat is meteen flux meegenomen.

Dat men zoveel gemanipuleerde jongeren en zelfs kinderen achter klimaat-betogingen krijgt is zorgwekkend en helemaal niet, zoals de media schrijven, hoopgevend! Het zou beter zijn hen respect voor natuur en omgeving bij te brengen in plaats van hen aan te moedigen te gaan betogen over onderwerpen en politieke partijthema’s die hen totaal ontgaan. Want wat te denken van bv. ‘de Wereldbank moest maar geld bijdrukken om het klimaatbeleid te financieren en België moest multinationals zoals McDonald’s verbieden en verbannen’ dixit initiatiefneemster, de 17-jarige Anuna De Wever.17 En al die smartphones met hun apps? Ignorance fait la Force!

En wat die dooddoener CO2 betreft, die discussie is zwaar overtrokken. Niet alleen is het geen gifgas, het is zelfs levensnoodzakelijk. Zonder CO2 geen plantengroei, zonder plantengroei geen O2, zonder zuurstof geen mensen of dieren. Maar als je spijbelt om te gaan betogen kan je dat dus niet op school leren. (Daniel Andries)

Noch over het onderwerp, noch over de oorzaken, de consequenties of de levensvatbare en betaalbare oplossingen voor sommige reële klimaataspecten hoort men niet veel. Pak hun games maar eens af, of vraag hen een paar uren zonder smartphone, zet de verwarming maar wat lager en haal de helft van de inhoud uit de frigo en laat hen zoals wij de uitgegroeide kleding van een vroegere generatie afdragen. Ga ook maar eens kijken op een jeugdkamp, na een ‘studentenhappening’ of tijdens een muziekfestival. Bedroevend! Maar dat zijn ‘nep argumenten’ volgens sommige media.

Nu moeten dieselauto's hier weggedaan worden (die tien jaar geleden nog gepromoot werden) en naar Afrika verscheept om daar te vervuilen. ‘Klimaatgekte noemt men die hele dynamiek die als een soort nieuwe waanzin millenaristische bewegingen triggert, zoals in de Middeleeuwen. Alleen flagellanten ontbreken nog.’ (Wim van Rooy)

Welles en/of nietes

Daar is dan een Climategate over ontstaan. Het was een incident in november 2009, waarbij e-mails en documenten openbaar werden gemaakt van de Climatic Research Unit (CRU) van de Universiteit van East Anglia. Het materiaal werd voor het eerst gepubliceerd op 19 november op The Air Vent, een weblog dat sceptisch is over de antropogene rol (door CO2-uitstoot) in de verandering van het klimaat. Ook werd er geprobeerd de gegevens te uploaden op de blog RealClimate, maar daar werd de hack ontdekt vooraleer hij rond was. Diverse onderzoeken, gegevens en modellen van CRU zijn toen gebruikt bij het samenstellen van het vierde Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)-rapport uit 2007. (Wikipedia)

De globale klimaatopwarming valt niet te ontkennen, zegt ook Gerbert Van der Aa18 maar het is een misvatting dat het overal droger zou worden. Het is eerder zo dat als het op de ene plaats droger wordt, het op een andere plaats vochtiger wordt. Trouwens voor François Gervais en Richard Tol kan zelfs een lichte klimaatopwarming benefiek voor de wereld zijn. Dit is een systeem in balans. In de zone ten Zuiden van de Sahara wordt het duidelijk groener. Er is nu ook landbouw mogelijk, waar dat vroeger niet het geval was. En geograaf Jan Nyssen van de UGent bevestigt in het Radioprogramma ‘De wereld vandaag’ de stelling van Van der Aa.  Die laatste wijst met de vinger naar wat hij ‘de hulpindustrie’ noemt die het probleem van de ‘global warming’ uitbuit. ‘Het zijn de hulporganisaties die maar blijven hameren op droogte en klimaatopwarming.’

Besluit

Het wordt de hoogste tijd dat klimaat en milieu uit elkaar gehaald worden en dat men ophoudt met apocalyptische beelden op te roepen, want die zijn echt niet nakend. Dat men ook in de scholen het onderwijzend personeel eens ernstig zou bijscholen om met hun starre opinies geen nieuwe generatie op het verkeerde been zou zetten, is eveneens aan de orde.

Wat het milieu betreft is er al heel wat verwezenlijkt en is er ook nog heel wat te realiseren. Lucht, waterlopen en milieu waren vervuild en er heerste een ongebreidelde consumptiecultuur. Dit is nu merendeels erkend. Dit politiek als een monopolie opeisen is onredelijk. Het is zeker niet door windmolens en zonnepanelen dat men zoals hierboven al werd aangehaald, de Westerse industrie van energie zal blijven voorzien. Nucleaire energie hoeft niet zomaar naar de verdomhoek gestuurd te worden of naar klimaathysterie te leiden.

Wat het klimaat betreft, dat is een ander of als u wil, een parallel debat. Ik kan me best voorstellen dat de quasi verdubbeling van de wereldbevolking in een eeuw een antropogene invloed op het klimaat heeft teweeg gebracht. Dat lijkt me waarschijnlijk. Maar het vliegenstrontje dat België op de wereldkaart aanstipt en de financiële consequenties die door haar onstuimig beleid zouden teweeg gebracht worden, zullen daar weinig of niets aan veranderen. Want wat het werkelijk impact is en zal zijn – klimaatverandering is er zeker – kan en mag natuurlijk niet door opgezweepte tieners geëvalueerd worden en nog minder door hen en hun goeroes aan de res publica bevolen worden. De dalende kwaliteit van de pret pedagogie is ook hier duidelijk merkbaar. ‘Als ik, vanop Australische afstand, zie en hoor wat de ‘bosbrossende’ Vlaamse jeugd allemaal als onheilspellende waarheden declameert, denk ik dat het onderwijs hen ofwel verwaarloost, ofwel hersenspoelt, ofwel beide.’(Marc De Vos) 

Persoonlijk geloof ik dat een nucléair energiebeleid van de laatste generatie met een begeleidende ‘zachte’ energie, een wijze oplossing zou zijn. Hier zou België groter op de wereldkaart kunnen prijken en de kar trekken. Dat debat al bij voorbaat verbannen is onredelijk. Er is dus in de nabije toekomst nogal wat te evalueren en uit te dokteren.

Het waren de bedenksels van een onbevoegde klimaat(na)denker en van een vragen stellende burger. Mag dat of is dit ook al verboden? Zo ja, men zegge het voort!

Antwerpen, 3 april 2019

 

1 Zie het artikel van Ann Peuterman in KNACK van 23/05/12.

2 Jan JacobsDe duistere kanten van de Klimaatkerk – 31 januari 2019/ in Doorbraak.

3 Michael Bermeitinger Windkraft - Störsender fürs Herz: Mainzer Forscher untersuchen Folgen des Infraschallsin Allgemeine Zeitung.

4 Nathal Severijns, Griet Ceulemans, Baldwin Van GorpThorium: de oplossing voor het energie- en klimaatprobleem? – 4 februari 2019. Vrt. Nws.

5 John Tierney – Flawed Science Advice for Obama? – New York Times 19 december 2008. In zijn referenties staat een honderdtal ‘wetenschappelijke’ bijdragen opgelijst tussen 1970 en 1979 over de aankomende ijstijd.

6 Jeroen de Preter en Simon Demeulemeester. in KNACK 28 augustus 2018.

7 Bjørn LomborgBjørn Lomborg – Verdwijnende eilande groeien juist3 november 2016. in DeVolkskrant.

8 Zie artikel – ‘Milanković-parameters’ – in WIKIPEDIA.

9 Anthony Watts – One of the longest running climate prediction blunders has disappeared from the Internet – 12 november 2012. in WUWT.

10 François Gervais L’ugence climatique est un leurre – december 2018. Ed. L’Artilleur.

11 http/www.project-syndicate.org/commentary/wrongheaded-in-rio

13 In Knack van 21/05/12.

14 Jan Jacobs Wie zijn de groene leiders? – 30 november 2018 in DOORBRAAK. – Apostelen van de klimaatreligie – 18 november 2018 in DOORBRAAK.

15 Reed Landberg, Chisaki Watanabe & Heesu Lee Climate Crisis Spurs UN Call for $2.4 Trillion Fossil Fuel Shift8 oktober 2018. in Bloomberg.

16 John Izzard Maurice Strong, Climate crook – 02 december 2015. in Quadrant.online. Zie ook

Jan Jacobs – De duistere kanten van de Klimaatkerk – 31 januari 2019. in Doorbraak.

17 Interview afgenomen door Jef Cauwenberghs in KNACK. 22 januari 2019.

18 Op Radio VRT1. ‘Net in de Sahel regent het meer. De klimaatverandering heeft niet overal nadelen’. 13 juni 2018.