ambiguityHet is opvallend hoe gemakkelijk professionele journalisten en politici misbruik maken van de taalverloedering om hun eigen overtuiging te verdedigen. Zo is één van de oudste en meest lonende ‘truken van de foor’ om alles op één hoop te gooien.

Klimaatverandering is dan hetzelfde als de (menselijke) milieuvoetafdruk en maatregelen om die voetafdruk te verminderen worden dan verkocht als klimaatmaatregelen. Ons energieprobleem wordt herleid tot het bannen van CO2 omwille van de zogezegd allesoverheersende rol van menselijke CO2-uitstoot voor de catastrofale opwarming van de aarde, en dus moet ons energiebeleid CO2 neutraal worden, maar tegelijk wil men onze énige CO2-vrije energiebron, de nucleaire brandstof verbieden.

Daarom is het aangewezen om eens duidelijk te verklaren wat er bedoeld wordt met volgende woordkeuzes die een ernstig debat onmogelijk maken.

Met klimaatverandering bedoelt het IPCC dat de aarde opwarmt en dat deze (dramatische) opwarming veroorzaakt wordt door de sterk toegenomen menselijke productie van CO2. Voor het IPCC volstaat het om deze CO2 terug te dringen om een catastrofale opwarming te voorkomen. Maar het is dringend. De aanhangers van deze ‘theorie’ (waaronder de overgrote meerderheid van journalisten en linkse geïnspireerde politici) worden gecatalogeerd als ‘klimaatalarmisten’. Ze ontkennen daarbij de steeds weerkerende natuurlijke invloeden (zon, kosmische straling, …) als dominante rol voor de klimaatveranderingen. Natuurwetten en proefondervindelijke vaststellingen (metingen) die niet overeenstemmen met hun voorspellingen worden genegeerd en dus zijn de klimaatalarmisten tegelijk ook wetenschapontkenners.

Met klimaatverandering bedoelen wetenschappers die de theorie van het IPCC in vraag stellen, dat de temperatuur van de aarde wel degelijk in een stijgende fase zit, maar dat CO2 daaraan slechts in heel beperkte mate bijdraagt. De opwarming wordt volgens deze theorie vooral veroorzaakt door de wetenschappelijk vastgestelde natuurlijke veranderingen die zich over zeer lange periodes herhalen (o.a. de cyclus van Milankovitch), met kleinere schommelingen die frequenter voorkomen. Deze theorie beroept zich dus op metingen en wijst de huidige klimaatvoorspellingen af als onjuist. De aanhangers van deze theorie noemen zichzelf klimaatsceptici, maar worden door de IPCC aanhangers (journalisten en linkse geïnspireerde politici) weggezet als klimaatontkenners (en vergeleken met andere negationisten zoals ‘flat earth believers’). Dat geeft hen een voldoende reden om hun kritiek niet aan bod te laten komen in alle media die door de aanhangers van het IPCC worden gedomineerd.

De milieuvoetafdruk of ecologische voetafdruk van de mens is een gekend fenomeen waarvoor het toenemend (te groot) aantal mensen op aarde de voornaamste oorzaak is. Niemand heeft voor dit probleem een afdoend antwoord. Wellicht zal de natuur daarvoor zorgen of zal de vernietigingsdrang van de mensheid zelf zorgen voor een ‘uitdunning’. Alle milieumaatregelen zijn noodzakelijk maar zullen waarschijnlijk niet volstaan om die langetermijnevolutie te keren.

Energie is dé grondstof die bepalend is voor de welvaart van een gemeenschap en die op zich ook onontbeerlijk is om een hoge culturele vlucht te kunnen in stand houden. Energiezekerheid, milieubewustheid, veiligheid en betaalbaarheid zouden de sleutelbegrippen moeten zijn voor het bepalen van een energiestrategie, in plaats van het huidig klimaatalarmisme (door de Groene partijen). De keuze voor nucleaire energie (de juiste keuze volgens deze vier cruciale aspecten) wordt echter voorgesteld als de juiste keuze voor de verkeerde reden, ‘CO2 neutraal’ (door onder meer N-VA) voorgesteld.

Dat de doorsnee burger een debat met zo veel taalverloedering niet meer kan volgen, zou de zorg moeten zijn van elke journalist en elke politicus. En dan vragen ze zich af waarom de kloof tussen believers en non-believers groter wordt?

Een schoolvoorbeeld van hoe zogezegde specialisten een BEWUST totaal misleiden amalgaam maken van klimaat, milieu, economische en sociale doelstellingen kan u hier lezen. De auteurs zijn nochtans een “expertenpanel” dat wetenschappelijke raad geeft op vraag van klimaatactiviste Anuna De Wever.

 

Dwarsliggers